Gudrun Burwitz

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Margarete (Annesi) ve Gudrun Himmler Burwitz (sağda), Nürnberg'deki savaş suçluları hakkındaki Uluslararası Askeri Mahkeme davasında, 24 Kasım 1945
Gudrun ailesi ile birlikte.

Gudrun Margarete Elfriede Emma Anna Burwitz (d. kızlık soyadı Himmler, 8 Ağustos 1929 - ö. 24 Mayıs 2018), Nazi Partisi (NSDAP)'nın önde gelen üyesi olan Reichsführer-SS Heinrich Himmler'in kızı ve Nihai Çözüm'ün baş mimarıdır.[1] II. Dünya Savaşı'nın sonunda, Müttefik zaferi sonrasında tutuklandı ve Nürnberg mahkemelerinde ifade verdi. Nazi ideolojisini hiçbir zaman terk etmemiş, babasının itibarını savunmak için sürekli mücadele etmiş ve SS'in eski üyelerine destek vererek Neo-Nazi gruplarına yakından dahil olmuştur. Aşırı sağ Almanya Ulusal Demokratik Partisi (NPD)'nin yetkilisi Wulf Dieter Burwitz ile evlenmiştir.

Babası ile ilişkisi[değiştir | kaynağı değiştir]

Gudrun Himmler, Reichsführer-SS, Emniyet ve Güvenlik güçleri şefi ve Nazi Almanyası İçişleri Bakanı Heinrich Himmler'in kızıdır. Ailesi daha sonra bir erkek çocuğu kabul etmesine rağmen, Himmler ve eşi Margarete Siegroth'un tek çocuğuydu.[2] (Himmler'in sekreteri Hedwig Potthast ile birlikte iki çocuğu oldu.[3]) Gudrun, Münih'te dünyaya geldi ve bir Protestan olarak vaftiz edildi.

Heinrich Himmler kızına hayrandı ve Münih'ten Berlin'de, Berlin'deki ofislerinde düzenli olarak annesiyle birlikte yaşıyordu.[4] Evdeyken çokça telefonla arayarak her hafta babasına mektup yazdı. Babası tarafından hayatı boyunca çocukluk takma adı "Püppi" diye hitap ediliyordu.[5] Babasına resmi görevlerde eşlik etti.

23 Mayıs 1945'te İngiliz tutsaklığında gizli bir siyanür kapsülünü ısırıp hayatını kaybeden Heinrich Himmler'in ölüm nedenine itiraz ederek babasının öldürüldüğünü iddia etti. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra kendisi ve annesi Amerikalılar tarafından tutuklanmış ve İtalya, Fransa ve Almanya'daki çeşitli kamplarda tutulmuştur. Duruşmalarda tanıklık yapması için Nürnberg'e getirildi ve Kasım 1946'da serbest bırakıldı.[6] Gudrun daha sonra bu yaşları hayatının en zor dönemi olarak gösterdi ve kendisinin ve annesinin, babasının günahlarını atmak zorunda kaldıkları gibi muamele gördüğünü söyledi.

Nazi ideolojisini hiçbir zaman terk etmedi ve zamanın bağlamında babasının hareketlerini haklı göstermeye çalıştı. Onu tanıyan insanlar Gudrun'un babasının "altın görüntüsü" yarattığını söylemektedirler.[7]

Nazi sempatisi[değiştir | kaynağı değiştir]

Aşırı sağdaki NPD'nin Bavyera bölümünün parti yetkilisi olan ve iki çocuğu olan gazeteci ve yazar Wulf Dieter Burwitz ile evlendi. Eski SS üyelerine yardım etmek için kurulmuş bir örgüt olan Stille Hilfe'ye üye oldu. Lyon Gestapo'dan Klaus Barbie'ye ve "Buchenwald'ın Askeriyesi" olarak tanınan Martin Sommer'e yardımlarda bulunmuştur ve "Münih yakınlarındaki Pullach'ta bir Protestan yaşlılar evini desteklemiştir".

Onlarca yıldır Gudrun Burwitz, Stille Hilfe'nin tanınmış bir halk figürüydü. Çeşitli toplantılarda, örneğin yıllık Avusturya'daki Ulrichsberg toplantısında, otoriter statüsünü aldı. Stille Hilfe hakkında bir kitap yazan Oliver Schröm, onu "gösterişli Nazi prensesi" ("schillernde Nazi-Prinzessin") olarak nitelendirdi.[8]

Gudrun Burwitz, son yıllarında iddia edilen Nazi savaş suçlularına verilen desteği yoğunlaştırmıştır. Alman-Yahudi bir araştırmacı gazeteci olan Peter Finkelgrun, Burwitz'in eski Nazi hapishane gardiyanı ve kaçak bir savaş suçlusu olan Anton Malloth'a maddi destek sağladığını keşfetti. 2001'de Malloth, 1943'te Finkelgrun'un babası da dahil olmak üzere Theresienstadt toplama kampında en az 100 mahkûmu öldürmekle suçlandı.

Gudrun Burwitz 24 Mayıs 2018'de 88 yaşında Münih yakınlarındaki evinde öldü.[9]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Browning, Christopher R. (2004). The Origins of the Final Solution: The Evolution of Nazi Jewish Policy, September 1939 – March 1942. Comprehensive History of the Holocaust. Lincoln: University of Nebraska Press. ss. 36–110. ISBN 0-8032-1327-1. 
  2. ^ Kelerhoff, Sven Felix; Meyer, Simone; Schuster, Jacques; Schuster, Ulrich (1 Şubat 2014). "Himmlers Nachwuchs". Welt Online (Almanca). Erişim tarihi: 30 Nisan 2015. 
  3. ^ Andersen 2007, s. 165.
  4. ^ Helm, Siegfried (1998). "Himmlers Tochter hilft den alten Gefährten". Berliner Morgenpost (Almanca). Erişim tarihi: 5 Ekim 2008. 
  5. ^ Longerich 2012, s. 468.
  6. ^ Katrin Himmler, The Himmler Brothers, Pan Macmillan, 2012, p.275.
  7. ^ Sanai, Darius (1999). "The sins of my father". The Independent (London). Erişim tarihi: 5 Ekim 2008. 
  8. ^ Fabian Leber: Gudrun Burwitz und die „Stille Hilfe“: Die schillernde Nazi-Prinzessin; in: Der Tagesspiegel, 10 June 2001 (In German)
  9. ^ "Tod von Gudrun Burwitz: Heinrich Himmlers Tochter, Nazi bis zuletzt". Der Spiegel (Almanca). Erişim tarihi: 30 Haziran 2018.