Fikret Madaralı

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Fikret Madaralı (1908-2 Aralık 1993), Türk öğretmen ve yazar. Bulgaristan'dan Türkiye'ye göç ettikten sonra doğduğu köye binaen Madaralı soyadını aldı. Köy enstitülerinde öğretmenlik, Türkçe öğretmenliği, çiftçilik ve yazarlık yaptı. 1974 yılında Madaralı Roman Ödüllerini vermeye başladı.[1]

Ailesi ve eğitimi[değiştir | kaynağı değiştir]

Bulgaristan'ın Osmanlı İmparatorluğu'ndan bağımsızlığını ilan ettiği 1908 yılında, Şumnu şehrinin Madara köyünde dünyaya geldi. Madara, kayaya oyulmuş 1300 yıllık bir avcı figürü (Madara Atlısı) nedeniyle bugün UNESCO Dünya Mirası listesindedir.

Babası Sosyalist Partili bir kooperatifçi olan İsmail Bey ve annesi Sıdıka Hanım'dır. Babası Tevfik Fikret'e atfen kendisine Fikret adını verdi. Madara halkının yaklaşık olarak yarısı etnik Türk, diğer yarısı etnik Bulgarlardan oluşuyordu. Balkan Savaşı'nın patlak vermesiyle Fikret'in çocukluğu Türk-Bulgar ayrımcılığı ortamında geçti. İlkokulu sadece Türk öğrencilerin gidebildiği bir okulda tamamladı. Savaştan sonra annesinin ve babaannesinin itirazlarına rağmen okumasını isteyen babasının arzusuyla Şumnu'daki rüştiyeye devam etti.

Rüştiyeyi bitirdikten sonra pedagoji eğitimi aldı. Buradaki okul müdürü Yanko Dedef'in Fikret üzerinde derin etkisi oldu ve öğretmen olmaya karar verdi. Pedagoji okulundan sonra sonra İstanbul'un Fatih semtindeki dindar amcasının yanına gitti. Amcası Fikret'i İmam Hatip Okuluna yazdırdı. Buradaki felsefe öğretmeni Sadri Ertem onu Resimli Ay dergisinin binasına götürdü. Burada şiirlerini severek okuduğu Nâzım Hikmet ile tanıştı ve o günden sonra her cuma onu dinlemeye gitti.[1] Madaralı Resimli Ay dergisinin onun için ikinci bir okul olduğunu söyler. Aynı dönemde Darüşşafaka'nın öğretmen sınıflarına katılarak öğretmenlik dersleri almaya başladı. Bu derslik kapatılınca İmam Hatip'ten ayrılarak İstanbul Öğretmen Okuluna kaydoldu ve öğretmen olarak mezun oldu.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ a b Fikret Madaralı'yı Anmak Öner Yağcı. Türk Dili Dergisi. Erişim: 17 Nisan 2015.