Dunning-Kruger etkisi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Dunning-Kruger etkisi ya da Dunning-Kruger sendromu, Cornell Üniversitesi'nin iki psikoloğu Justin Kruger ve David Dunning’in tanımladığı bir algılamada yanlılık eğilimidir.

Dunning-Kruger

Bu varsayımda iki bilim insanı,"Yanlış sonuçlara veya talihsiz seçimlere varanlar, sonuçların yanlışlığını veya seçimlerinin talihsizliğini anlayabilecek yetkinlikte de olmayabilirler." görüşünü savunmaktadır.

Varsayım[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. Yetkin olmayan insanlar becerilerine aşırı değer biçme eğilimindedirler.
  2. Yetkin olmayan insanlar diğer insanlardaki gerçek beceriyi fark edememektedirler.
  3. Yetkin olmayan insanlar kendilerindeki yetersizliğin boyutunu görememektedirler.
  4. Eğer bu yetkin olmayan insanlar becerilerini geliştirmek üzere eğitilirlerse, geçmişteki eksikliklerini fark edip kabul etmektedirler.

Sonuç olarak insanlar, yetersiz oldukları konularda yetersizliklerini fark edemeyecekleri gibi, sanki konuyla ilgili her şeyi biliyormuşçasına aşırı öz güven kazanırlar.

Destekleyen referans görüşler[değiştir | kaynağı değiştir]

  • "Cehalet, genellikle bilgi sahibi olmaktan daha çok öz güvene sebep olur." Charles Darwin
  • "Dünyanın sorunu, akıllılar hep kuşku içindeyken aptalların küstahça kendilerinden emin olmalarıdır." Bertrand Russell

Ödüller[değiştir | kaynağı değiştir]

1999 yılında ortaya atılan görüş, 2000 yılında Justin Kruger ve David Dunning'e psikoloji dalında Ig Nobel Ödülü kazandırmıştır.

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]