Bozkurtlar Diriliyor

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
Bozkurtlar Diriliyor
Bozkurtlar Diriliyor.jpg
"Bozkurtlar Diriliyor" kitabı kapağı
Yazarı Hüseyin Nihâl Atsız
Ülke Türkiye Türkiye
Özgün dili Türkçe
Konu(lar) İhtilal sonrasını konu alır. İkinci Göktürk Devleti'nin nasıl kurulduğunu işler.
Türü Roman
Yayınevi Ötüken Neşriyat
Sayfa sayısı 221
Boyut ve ağırlık 14 x 20 cm
Anadilinde ISBN 9789753710558
Önceki eser Bozkurtların Ölümü

Bozkurtlar Diriliyor, Hüseyin Nihal Atsız'ın 15 Nisan 1949'da yazmayı bitirdiği[1] ve Kür Şad'ın ölümünden sonra İkinci Doğu Göktürk Kağanlığı'nın kuruluşu ve Dokuz Oğuz, Tang Hanedanı ile yaşanmış mücadelelerini anlattığı romanıdır.

Konusu[değiştir | kaynağı değiştir]

Eser, Bozkurtların Ölümü 'nün devamı niteliğindedir. Roman, Bozkurtların Ölümü'nün bittiği yerden başlar. Kür Şad ihtilalinden sonra Göktürkler Çin esaretinden kurtulmuşlardır. Ancak bölünüp dağılmışlar, henüz devlet kuramamışlardır. Bozkurt teginlerinden Kutluk Şad, Tonyukuk ve Boyla Bağa Tarkan'la birlikte devlet kurmak için bir avuç Göktürk ile yola çıkar. Kür Şad'ın oğlu Urungu da Kutluk Şad'ın yanında yer alır. Zamanla güçlenerek, Ötüken'de devleti yeniden kurarlar. Kutluk Şad, "İlteriş Kutluk Kağan" ünvanıyla kağan olur. Güneydeki Çinliler, doğudaki Kıtaylar ve kuzeydeki Dokuz Oğuzlara karşı verilen savaşlarda başarılı olurlar. Dokuz Oğuz Kağanı'nın kızı Ay Hanım ile Kür Şad'ın oğlu Urungu arasında filizlenen aşk, Gök Türk'lerin Dokuz Oğuzlarla yaptığı son savaşta Ay Hanım'ın ölmesiyle son bulur. Kür Şad'ın oğlu, hayatta kavuşamadığı sevgilisini de yanına alarak Ölüm Uçurumu'na atlayarak intihar eder.

Bozkurtların Ölümü'nde tek bir karakterle yetinilmemiş; hemen hemen kitaptaki tüm karakterler başı çekmiştir. Bozkurtlar Diriliyor'da ise kitabın başından sonuna kadar Kür Şad'ın oğlu rolünde Urungu'yu görülür. Diğer karakterlerin büyük bir kısmı, ilk kitapta ölen karakterlerin çocuklarıdır. Bozkurtların Ölümü'nde henüz ilk sayfada karşımıza çıkan Onbaşı Pars, Bozkurtlar Diriliyor'da Binbaşı Pars olarak karşımıza çıkar.


Bölümler[değiştir | kaynağı değiştir]

  • 1- İhtilal Başarılamadıktan sonra
  • 2- İhtilalden Kırk Yıl Sonra (679 yılında)
  • 3- Kür Şad'ın Konçuyu
  • 4- Bozkırların Kucağında
  • 5- Ötüken'e Giderken
  • 6- Kurt Başlı Sancak
  • 7- Bahtıyar Uyku
  • 8- İlteriş Kağan
  • 9- Urungu'nun Yarası
  • 10- Çin Akınından Dönüş
  • 11- Ay Hanım
  • 12- Tutsaklıktan Kurtuluş
  • 13- Deli Ersegün
  • 14- Gönül Tutsaklığı
  • 15- Ölüm Uçurumu
  • 16- Binbaşı Pars
  • 17- Ay Hanım'ın Elçisi
  • 18- Çalkara
  • 19- Gök Türk Elçileri
  • 20- Urungu'nun Bıçağı
  • 21- Vu Katun'un Gözdesi
  • 22- Çin Başkumandanı
  • 23- Çin Çaşıtı
  • 24- Karabuka
  • 25- Akın
  • 26- Umut ve Kırgınlık
  • 27- Taçam
  • 28- Karar
  • 29- Güneş Batarken
  • 30- Yarış

Karakterler ve esin kaynakları[değiştir | kaynağı değiştir]

Gök Türk[değiştir | kaynağı değiştir]

Romanda ki adı Görevi
Urungu Kür Şad'ın oğlu. Gök Türk onbaşısı.
Taçam Urungu'nun oğlu. Kür Şad'ın torunu
Pars Gök Türk binbaşısı.
Börü Urungu'nun andası(Anda Göktürkçe'de kan kardeşi anlamına gelir.) Gök Türk yüzbaşısı.
Ezgene Pars'ın oğlu. Gök Türk yüzbaşısı.
Yula Pars'ın oğlu. Gök Türk onbaşısı.
Örpen Bögü Alp'in oğlu.
Ersegün Örpen'in oğlu. Gök Türk onbaşısı.
Sırba Kağan Ch'i-li-pi Kağan
Çıbı Kağan Ch'e-pi Kağan
Kutluk Şad İlteriş Kağan
Tonyukuk Gök Türk başkumandanı <- Tonyukuk
Bağa Tarkan

Dokuz Oğuz[değiştir | kaynağı değiştir]

Romanda ki adı Görevi
Baz Kağan Dokuz Oğuz kağanı. <- Pi-li (Uygur Yaglakar ailesi)
Ay Hanım Baz Kağan'ın kızı. (Savaş sonrası yönetimi eline alıyor.)
Kadır Bağa Dokuz Oğuz yüzbaşısı (sonra binbaşı).
Kunı Sengün
Tungra Sem

T'ang[değiştir | kaynağı değiştir]

Romanda ki adı Görevi
Tay-tsung Çin kağanı <- T'ai-tsung
Vu Katun Çin katunu <- Wu Tse-t'ien
Hoay-i Çin başkumandanı. <- Hsueh Huai-i
Yin-şao Tonyukuk'un Çin'e yolladığı Karabuka adlı Gök Türk casusu.
Ven Çin yüzbaşısı

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Atsız, Bozkurtların Ölümü, İrfan Yayınevi, İstanbul, 1997, ISBN 975-371-055-0, s. 213.

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]