Ahmet Kabaklı

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
Ahmet Kabakli
Ahmet kabakli.jpg
Doğum 5 Aralık 1924(1924-12-05)
Türkiye Harput, Türkiye
Ölüm 8 Şubat 2001 (76 yaşında)
Etnik köken Türkiye Türkleri
Meslek Yazar
Dönem 1956 - 2001
Tür Politik
İlk eseri Kültür Emperyalizmi (1970)

Ahmet Kabaklı (d. 1924 Harput, ö. 8 Şubat 2001), Türk gazeteci ve yazar.

Hayatı[değiştir | kaynağı değiştir]

1924 yılında Harput'ta doğdu. 1931 yılında Elazığ Numune mektebine girdi, ilk ve orta öğrenimini tamamladı. Lise eğitimini Elazığ Lisesi'nde tamamlayıp ardından İstanbul Üniversitesi Türkoloji bölümünden mezun oldu. 20 Kasım 1946 tarihinde "Yunus Emre mi Yalan Söylüyor, Gölpınarlı mı?" başlıklı yazısının Son Saat Gazetesi'nde yayınlanması ile yazı hayatı başladı. Hareket Dergisi'nde "Ayın Hercümerci" başlığı ile yazılar yazmaya devam etti. 1948 yılında İstanbul Edebiyat Fakültesi Türk Dili Edebiyatı Bölümünü bitirdikten sonra Diyarbakır'da öğretmenlik hayatına başladı, 2 yıl öğretmenlik yaptı ve aynı zamanda Karacadağ Dergisi'ni yönetti. Askerlik görevini Manisa'da tamamladıktan sonra 1951 yılında Aydın Ticaret Lisesi'nde Türkçe öğretmenliği görevine başladı. Aynı lisede öğretmenlik yapan arkadaşı Meşkure Hanım ile 1952 yılında evlendi.1955 yılında Ankara Hukuk Fakültesine kayıt oldu. 1956 yılında Tercüman Gazetesi'nin düzenlediği fıkra yarışmasında "Üniversitede Münazaralar" yazısı ile birinci seçildi. Eğitim stajını yapmak üzere Milli Eğitim Bakanlığı tarafından bir yıllığına Paris'e gönderildi. Yazılarına "Uzaktan uzağa", "Paris'ten Paris Notları", "Paris Mektupları" gibi başlıklar altında Paris'ten devam etti.

1958 yılında Türkiye'ye dönünce İstanbul Çapa Eğitim Enstitüsü'ne öğretmen olarak atandı. İstanbul Hukuk Fakültesindeki eğitimini 1959 yılında tamamlayıp 1961 yılında İstanbul Barosu avukatlarına katılarak kısa bir süre avukatlık yaptı. 1961 yılında Tercüman Gazetesinde "Gün Işığında" adlı köşesinde yazmaya başladı. Çapa Eğitim Enstitüsü'nde 1969 yılına kadar öğretmenlik yaptıktan sonra İstanbul Yüksek Öğretmen Okulu'nda öğretim görevlisi olarak çalışmaya devam etti. 1974 yılında emekli oldu. İstanbul Teknik Üniversitesi Türk Musikisi Devlet Konservatuvarı'nda edebiyat dersleri verdi.

1978 yılında Meşkure Kabaklı, Rıfat İzzet Çokum, Sevinç Çokum, İskender Öksüz,Cahit Dodanlı Emine Işınsu Öksüz, Tahir Kutsi Makal, Süha Burçkin, İrfan Atagün, Halis Akaydın, İsmail Gerçeksöz ile beraber Türk Edebiyatı Vakfı'nı kurdu ve ölünceye dek başkanlığını yaptı. Tercüman Gazetesi'nde başladığı "Gün Işığında" köşesine 1991 yılından itibaren Türkiye Gazetesi'nde devam etti. 1995 yılından itibaren ise Türk Dil Kurumu asil üyeliğini görevini de sürdürdü. 14 Aralık 1996 tarihinde Aydınlar Ocağı ve 55 gönüllü kuruluşun desteği ile düzenlenen törende, Atatürk Kültür Merkezi'nde kendisine "Şeyhülmuharririn" unvanı verildi.

17 Kasım 2000 tarihinde geçirdiği kalp rahatsızlığı sonucu hastanede tedavi görmeye başladı, 23 Aralık 2000 tarihinde eşi Meşkure Kabaklı'nın vefatından 47 gün sonra, 8 Şubat 2001 tarihinde vefat etti.

Adının yaşatılması[değiştir | kaynağı değiştir]

Türkiye'de bir çok ilkokul ve liseye Ahmet Kabaklı'nın adı verilmiş olup 2011 yılında ise Ahmet Kabaklı anısına İstanbul'un Fatih ilçesinde Ali Emiri Efendi Kültür Merkezi içerisinde kendi adını taşıyan ve içerisinde Ahmet Kabaklı'nın özel kitap koleksiyonu ve 30 bin civarında kitap bulunan bir kütüphane açıldı.

Eserleri[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Türk Edebiyatı (5 cilt)
  • Kültür Emperyalizmi, 1970
  • Müslüman Türkiye, 1970
  • Mabet ve Millet, 1970
  • Mehmet Âkif, 1970
  • Yunus Emre, 1971
  • Mevlâna, 1975
  • Ejderha Taşı, 1975
  • Bizim Alkibiades, 1977
  • Ecurufya, 1981
  • Sohbetler (2cilt), 1987
  • Temellerin Duruşması, 1989
  • Güneydoğu Yakından, 1990
  • Şiir İncelemeleri, 1992
  • Doğudan Doğuş, 1993
  • Sultanü’ş-Şuara Necip Fazıl, 1995
  • Şairi Cihan Nedim, 1996

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]