İtalya Savaşı (1551-1559)
İtalya Savaşı | |||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
İtalya Savaşları | |||||||
![]() İtalya Savaşı'nın bir parçası olan Marciano Muharebesi'nin Giorgio Vasari tarafından resmedilişi, 1554. | |||||||
| |||||||
Taraflar | |||||||
![]() ![]() ![]() |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | ||||||
Komutanlar ve liderler | |||||||
![]() ![]() ![]() |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
İtalya Savaşı veya diğer adıyla Habsburg–Valois Savaşı, 1551-1559 yılları arasında gerçekleşen savaş. Fransa Krallığı'nın İtalya Yarımadası'nda egemenlik kurmak istemesiyle başlayan bir savaştır.[1] Savaşın sonucunda İspanyollar, Güney İtalya'yı ele geçirdi.
Muharebeler
O yıllarda Osmanlılarla ittifak yapmış olan 2. Henri, Osmanlı desteğini alarak Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu'na ve İspanyol İmparatorluğu'na savaş ilan etti.[2]
Akdeniz'deki çarpışmalar
Savaşın ilk çarpışması olarak Trablus'un ele geçirilmesi planlandı. Sonra, 1552'de, Osmanlı destekli Fransız donanması, İtalya'da Calabria bölgesi ele geçirildi.[3] Aynı yıl, Andrea Doria'nın komuta ettiği İtalyan Donanması batırıldı (Ponza Deniz Muharebesi).[4][5]
1553'te birleşik donanma, Korsika'yı işgal etti. Bu yıldan sonra, barış sağlanıncaya kadar, Osmanlılar denizde tek başına vurkaç saldırılarına devam etti.[6] Bu vurkaç saldırılarının en önemlisi, 1558'de Balear Adaları yapılan saldırılardır.
Kara çarpışmaları
1553'te Fransa, Siena'nın desteğiyle kara saldırılarına başladı. 1554'te yapılan Marciano Muharebesi'nde, birleşik ordu yenildi; ve Siena düştü. Ancak aynı yıl Fransa; Renty Muharebesi sonucu olarak Metz, Toul ve Verdun kentlerini ele geçirdi.
1556'da İspanya ile Fransa barış antlaşması imzalamak için görüşse de, anlaşmazlıktan dolayı imzalanamadı. Aynı yıl Şarlken'in tahttan çekilmesi üzerine, savaşın seyri değişti. İspanyollar Flandre'ı ele geçirdi. İngiltere'nin savaşa girmesiyle, Fransa Calais'i ele geçirdi.[7]
Barışın sağlanması ve sonuçlar
3 Nisan 1559'da İspanya ile Fransa arasında Cateau-Cambrésis Barış Antlaşması imzalandı. Fransızların ne ciddi bir kaybı ne de ciddi bir kazancı oldu. Kutsal Roma Germen İmparatorluğu'nun toprak bütünlüğü bozuldu. İspanya, İtalya'daki mutlak güç oldu; ve kendisinden daha güçlü orduya (Osmanlı-Fransız birleşik ordusu) karşı, başarılı bir şekilde dayanabildi.[8]
Kaynakça
- ^ Charles Messenger, ed., Reader's Guide to Military History (2001) pp. 635–36
- ^ "The Cambridge History of Islam, p.328". 3 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Şubat 2020.
- ^ European warfare, 1494–1660 by Jeremy Black p.177
- ^ The History of England Sharon Turner, p.311
- ^ Setton, pp. 698ff.
- ^ Charles W.C. Oman, A History of the Art of War in the Sixteenth Century (1937).
- ^ Woodward, Geoffrey (2013). "8". Phlip II. Londra, New York: Routledge. ISBN 1317897730.
- ^ Pattenden, Miles (2013). Pius IV and the Fall of The Carafa: Nepotism and Papal Authority in Counter-Reformation Rome. OUP Oxford. ss. 21-22. ISBN 0191649619.
Diğer kaynaklar
- Baumgartner, Frederic J. Henry II, King of France 1547–1559 (Duke Univ Press, 1988).
- Oman, Charles W.C. A History of the Art of War in the Sixteenth Century (1937).
- Pepper, Simon, and Nicholas Adams. Firearms & Fortifications: Military Architecture and Siege Warfare in Sixteenth-century Siena (University of Chicago Press, 1986).
- Setton, Kenneth M. (1984). The Papacy and the Levant (1204–1571), Volume IV: The Sixteenth Century from Julius III to Pius V (İngilizce). Philadelphia: The American Philosophical Society. ISBN 0-87169-162-0.