Özel Harekat Başkanlığı

Vikipedi, özgür ansiklopedi
(Özel Harekat Daire Başkanlığı sayfasından yönlendirildi)
Özel Harekât Başkanlığı[1]
Etkin1983[2]-Günümüz
Ülke Türkiye
BağlılıkEmniyet Genel Müdürlüğü
TipiPolis Taktik Birimi
GöreviYurt içi ve yurt dışı terörle mücadele
Büyüklük22.000 (1.000'den fazlası kadın)[3]
Parçasıİl Emniyet Müdürlüklerine bağlı Özel Harekât Şube Müdürlükleri[4][5][6]
Karargâh Ankara, Türkiye
Takma AdıDevletin çelik bileği[7]
Renkleri                             
Websiteegm.gov.tr/ozelharekat
Komutanlar
BaşkanıSüleyman Karadeniz[8]
Ünlü
komutanları
Behçet Oktay
Özel Harekât Polisi
Özel Harekat Polisi Afganistan'da

Özel Harekât Başkanlığı,[1] Emniyet Genel Müdürlüğü'nün banka soygunu ve terör eylemlerine müdahale, rehine kurtarma gibi olağanüstü durumlar ve baskınlar için özel taktik ve silahlar kullanan merkez teşkilatına bağlı olarak görev yapan birimidir.[9] 1983 yılında kurulmuştur.[2] Karargahı Gölbaşı/Ankara'dadır.[10] Bu birimde görev yapan personel Özel Harekât Polisi olarak adlandırılır.[11]

Tarihçe[değiştir | kaynağı değiştir]

İçişleri Bakanlığının onayı ile 22 Mart 1983 tarihinde Asayiş Dairesi Başkanlığı bünyesinde merkezde "Özel Harekat Şube Müdürlüğü" ve Ankara, İstanbul, İzmir illerinde ise Emniyet Müdürüne doğrudan bağlı olarak "Özel Harekat Grup Amirlikleri" şeklinde teşkilatlandırılmıştır. Günün değişen ve gelişen şartları neticesinde 13.03.1987 yılında Asayiş Dairesi Başkanlığı bünyesinden alınarak 23.02.1988 tarihinde Terörle Mücadele ve Harekât Dairesi Başkanlığı bünyesinde "Özel Harekat Şube Müdürlüğü" olarak 1993 yılına kadar faaliyet göstermiştir. Özellikle bölücü terör olaylarının artması nedeniyle 13.07.1993 yılında Özel Harekât Dairesi Başkanlığı kurulmuş, içinde İzmir İlinin de bulunduğu 48 il Özel Harekât Şube Müdürlükleri, Özel Harekât Dairesine bağlanmıştır.25.08.2017 tarihinde Özel Hârekat Daire başkanlığı yeniden yapılandırılmış statüsü yükseltilerek Özel Hârekat Başkanlığı olmuştur.[2]

4 Nisan 2018 tarihinde Cumhurbaşkanlığı Koruma Daire Başkanlığı bünyesinde Özel Hârekat Şube Müdürlüğünün kurulması kararlaştırıldı.[12]

15 Temmuz darbe girişimi'nde 51 özel hârekatçı hayatını kaybetti.[13][14]

28 Şubat sürecinden sonra 1999'da polisin askere karşı dengeleyici unsur olması öne sürülerek sahip oldukları ağır silahları Jandarma Genel Komutanlığı'na devretmişlerdir.[15] 15 Temmuz darbe girişiminin bastırılmasında yararlılıklar gösterip darbeciler tarafından saldırı düzenlenmesinin ardından tekrar ağır silah kullanma yetkisi verilmiştir.[16]

Olası afet durumlarında polislerin de arama kurtarma faaliyetlerine katılabilmesi için arama kurtarma eğitimleri verilmeye başlanmıştır. Bunun için Özel Harekât bünyesinde Arama Kurtarma Şube Müdürlükleri kurulmuştur.[17]

Suriye'de TSK'nın kontrol altına aldığı bölgelerde emniyeti sağlama terörle mücadele görevi için başkanlığa bağlı Suriye Görev Gücü adlı birlik oluşturulmuştur.[18][19]

Personel seçimi[değiştir | kaynağı değiştir]

Özel harekât birimine alınacak personel; teşkilatta çalışmakta olan gönüllü polis memuru veya komiser sınıfından, kıdeme müessir ceza ve olumsuz sicil almamış, müracaat tarihinde polis memurları için 28, komiser sınıfı için 31 yaşından büyük olmayan, spor ve bedeni geliştirme çalışmalarına yatkın olan, fiziki güce, soğukkanlılığa, hızlı reaksiyona sahip, azimli, dayanıklı olanlar içinden yapılan mülakatta başarılı olanlar özel harekât kursuna alınır. Bu kursu başarı ile bitiren personel özel harekât branşlı olarak kadrolara atanır.[20]

Eğitim[değiştir | kaynağı değiştir]

Yaklaşık 6 aylık eğitim alırlar.[21][22] Personel keskin nişancılık, hızlı ve etkili silah kullanma, arazi ve dağcılık, haritacılık, ilk yardım, zırhlı araç ve elektronik silah sistemleri, meskun mahal operasyon, uçak operasyon, tren ve araç operasyon, müzakere, su altı dalış, insansız hava aracı yönetimi, bina-araç-kişi koruma gibi birçok eğitim ve kurs alır. Bunların yanında yoğun spor eğitimi ve yakın dövüş eğitimi de alır.[23] Mevzuat, hukuk, ceza kanunu, psikoloji gibi operasyon esnasında kullanması gereken bilgilerin eğitimi alınır.[21] Ayrıca Özel Harekât Polisleri yıl içinde belli aralıklarla hizmet içi eğitime tabi tutularak tatbikatlar ve atış dersleriyle devamlı göreve hazır olmaları sağlanır.[18][24]

Ekipmanlar[değiştir | kaynağı değiştir]

Tabancalar[değiştir | kaynağı değiştir]

Pompalı Tüfekler[değiştir | kaynağı değiştir]

Hafif Makineli Silahlar[değiştir | kaynağı değiştir]

Saldırı Tüfekleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Keskin nişancı tüfekleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Makineli Silahlar[değiştir | kaynağı değiştir]

Araçlar[değiştir | kaynağı değiştir]

Helikopter[değiştir | kaynağı değiştir]

Diğer[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ a b "Arşivlenmiş kopya". 27 Nisan 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Ocak 2020. 
  2. ^ a b c "Arşivlenmiş kopya". 19 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Ocak 2020. 
  3. ^ "Arşivlenmiş kopya". 15 Nisan 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Nisan 2021. 
  4. ^ "Arşivlenmiş kopya". 2 Şubat 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Mayıs 2020. 
  5. ^ "Arşivlenmiş kopya". 5 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Mayıs 2020. 
  6. ^ "Arşivlenmiş kopya". 6 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Mayıs 2020. 
  7. ^ "Arşivlenmiş kopya". 17 Mart 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Mayıs 2020. 
  8. ^ "Arşivlenmiş kopya". 3 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Mayıs 2020. 
  9. ^ "Arşivlenmiş kopya". 17 Mayıs 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Mayıs 2020. 
  10. ^ "Arşivlenmiş kopya". 26 Ocak 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Mayıs 2020. 
  11. ^ "Arşivlenmiş kopya". 24 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Mayıs 2020. 
  12. ^ "Arşivlenmiş kopya". 1 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Ocak 2020. 
  13. ^ "Arşivlenmiş kopya". 15 Nisan 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Nisan 2021. 
  14. ^ "Arşivlenmiş kopya". 23 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Ocak 2020. 
  15. ^ "Arşivlenmiş kopya". 1 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Mayıs 2020. 
  16. ^ "Arşivlenmiş kopya". 15 Nisan 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Nisan 2021. 
  17. ^ "Arşivlenmiş kopya". 12 Nisan 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Nisan 2020. 
  18. ^ a b "Arşivlenmiş kopya". 17 Mart 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Mayıs 2020. 
  19. ^ "Arşivlenmiş kopya". 25 Kasım 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Mayıs 2020. 
  20. ^ "Arşivlenmiş kopya". 19 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Mayıs 2020. 
  21. ^ a b "Arşivlenmiş kopya". 10 Nisan 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Nisan 2020. 
  22. ^ "Arşivlenmiş kopya". 10 Nisan 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Nisan 2020. 
  23. ^ "Arşivlenmiş kopya". 9 Mayıs 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Ocak 2020. 
  24. ^ "Arşivlenmiş kopya". 22 Mayıs 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Mayıs 2020. 
  25. ^ "Arşivlenmiş kopya". 25 Mart 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Mart 2016. 
  26. ^ "Arşivlenmiş kopya". 1 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Ocak 2020. 
  27. ^ http://www.americanrifleman.org/articles/2012/1/23/akdal-mka-1919-shotgun/ 11 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Akdal Firearm, 2012
  28. ^ http://www.youtube.com/watch?v=n_CjAhmp90,
  29. ^ "Arşivlenmiş kopya". 9 Ocak 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Ocak 2017. 
  30. ^ "Arşivlenmiş kopya". 6 Şubat 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Şubat 2020. 
  31. ^ http://m.teknolojioku.com/haber/tskdan-mayina-rokete-bombaya-dayanikli-ejder-yalcin-4x4-hamlesi-30542.html 12 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Emniyetin yeni zırhlı Aracı, 2013