Çarşambayı Sel Aldı

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
"Çarşambayı Sel Aldı"
Nejat Buhara şarkısı
Tarz Halk müziği
Dil Türkçe
Yazar Nejat Buhara
Besteci Nejat Buhara
Cover versiyonları
Yıldıray Çınar
İbrahim Can>Mustafa Koçyiğit ( Yerli sanatçı)<
Yedi karanfil
Burçin

Çarşambayı Sel Aldı, öyküsü Çarşamba'da geçen; söz, beste ve müziği Nejat Buhara'ya ait türkü.[kaynak belirtilmeli] Birçok sanatçı tarafından seslendirilmiştir.

İçindekiler

Konusu[değiştir | kaynağı değiştir]

Çarşamba ovasında Yeşilırmak'a kavuşan Abdal deresinin kıyısındaki köylerden birinde, Ahmet diye fakir bir genç yaşarmış. Ne var ki sevdalısı Melek'le nişanlanıp askere gittikten sonra kötü haber ona tez ulaşmış: Melek'te gözü olan Ağaoğlu Mehmet Ali, Melek'i dağa kaldırmıştı. Üstelik Mehmet Ali,[değiştir | kaynağı değiştir]
Melek'le önce açıkça konuşmuş, Melek de çevresindekilerin uyarısına rağmen onu sert biçimde reddetmişti.[değiştir | kaynağı değiştir]
Ahmet kötü haberi alınca firar edip, elinde silahıyla arkadaşlarını toplayıp yollara düşer. Gece gündüz, dağ tepe Melek'i arar. 'Meleeeek... ' diye bağırmaktan sesi gider.[değiştir | kaynağı değiştir]
Derken bir gün, önce çakal yağmuru uç verir. Sonra koca gökyüzü yarılır. Yeşilırmak öyle bir kabarır ki, uçsuz bucaksız Çarşamba ovası kaynayan bir göle dönüşür. Evleri, köyleri, hayvanları, insanları yutar. Ortalık durulup sel çekildiğinde, Abdal deresinin Yeşilırmak'a kavuştuğu yerdeki bir kaya, üzerinde el ele tutuşmuş boylu boyunca yatan Ahmet ve Melek'in cansız bedenleri gözler önüne serilir. Rivayete göre o büyük kaya yediye bölünür ve her bir parçanın dibinden selvi boyu su fışkırır. Ahali, doğanın gözyaşlarını döktüğüne inanarak duaya başlar. İşte bu duaların zaman içinde 'Çarşamba'yı Sel Aldı' türküsüne dönüştüğüne inanılır.[değiştir | kaynağı değiştir]
Kayanın bulunduğu yere daha sonra bir su değirmeni kurulmuş ve o yöre 'Değirmenbaşı' olarak anılır olmuştu. Ahşap değirmenin yedi taşı vardı. Yedi oluğuna su veren set üzerinden yedi kez yürümek, sağ ve sol omuz üzerinden yedişer kez su atmak uğur sayılırdı. Her Hıdırellez'de tekrarlanan gelenek, 1970'lerde değirmenin yıkılmasına kadar da sürmüştü.[değiştir | kaynağı değiştir]