Sedil

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Sedil (diğer adıyla "çengel"), dilbilimde ve çoğu dilde kullanılan bir diyakritik işarettir.

Ç ç
Ȩ ȩ
Ģ ģ
Ķ ķ
Ļ ļ
Ņ ņ
Ŗ ŗ
Ş ş
Ţ ţ


Sedilin C harfi ile kullanımı [değiştir]

C sedilin oluşumu

C sedil (Ç), ilk olarak Eski ispanyolcada /ts/ sesini ifade etmek amacıyla kullanılmıştır. C sedil bununla birlikte /tʃ/ sesini de (Türkçedeki "çocuk"taki gibi) vermek amacıyla Rumence, Azerice, Kürtçe, Tatarca, Türkçe ve Türkmence dillerinde kullanılır.

C sedil, Uluslararası Fonetik Alfabesinde, /ç/, de kullanılır.

Sedilin S harfi ile kullanımı [değiştir]

Çoğu dilde s sedil (ş), /ʃ/ (Türkçedeki "şal"daki gibi) sesini vermek amacıyla kullanılır:

  • Rumence
  • Azerice
  • Kırım Tatarcası
  • Tatarca
  • Gagavuzca
  • Türkçe
  • Kürtçe
  • Türkmence

Sedilin Türkçede kullanımı [değiştir]

Sedil, Türkçede /ʃ/ ve /tʃ/ seslerini vermek amacıyla kullanılır. /ʃ/ sesine örnek vermek gerekirse: "şok" /ʃok/. /tʃ/ sesine örnek vermek gerekirse: "çok" /tʃok/.

Bu harfler, vurgulanarak okunur yani diğer dillerdeki gibi hemen geçilmez. Ayrıca Lâzcada da "c sedil"in kalınlaştırarak okunan hâli olan bir vardır.