Sedil
Sedil (diğer adıyla "çengel"), dilbilimde ve çoğu dilde kullanılan bir diyakritik işarettir.
| Ç | ç |
| Ḉ | ḉ |
| Ḑ | ḑ |
| Ȩ | ȩ |
| Ḝ | ḝ |
| Ģ | ģ |
| Ḩ | ḩ |
| Ķ | ķ |
| Ļ | ļ |
| Ņ | ņ |
| Ŗ | ŗ |
| Ş | ş |
| Ţ | ţ |
Sedilin C harfi ile kullanımı [değiştir]
C sedil (Ç), ilk olarak Eski ispanyolcada /ts/ sesini ifade etmek amacıyla kullanılmıştır. C sedil bununla birlikte /tʃ/ sesini de (Türkçedeki "çocuk"taki gibi) vermek amacıyla Rumence, Azerice, Kürtçe, Tatarca, Türkçe ve Türkmence dillerinde kullanılır.
C sedil, Uluslararası Fonetik Alfabesinde, /ç/, de kullanılır.
Sedilin S harfi ile kullanımı [değiştir]
Çoğu dilde s sedil (ş), /ʃ/ (Türkçedeki "şal"daki gibi) sesini vermek amacıyla kullanılır:
- Rumence
- Azerice
- Kırım Tatarcası
- Tatarca
- Gagavuzca
- Türkçe
- Kürtçe
- Türkmence
Sedilin Türkçede kullanımı [değiştir]
Sedil, Türkçede /ʃ/ ve /tʃ/ seslerini vermek amacıyla kullanılır. /ʃ/ sesine örnek vermek gerekirse: "şok" /ʃok/. /tʃ/ sesine örnek vermek gerekirse: "çok" /tʃok/.
Bu harfler, vurgulanarak okunur yani diğer dillerdeki gibi hemen geçilmez. Ayrıca Lâzcada da "c sedil"in kalınlaştırarak okunan hâli olan bir vardır.
| Dilbilim ile ilgili bu madde bir taslaktır. Madde içeriğini genişleterek Vikipedi'ye katkıda bulunabilirsiniz. |
