Radomir Putnik

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Radomir Putnik
Radomir Putnik
Doğum 12 veya 24 Ocak 1847
Kragujevac, Sırbistan
Ölüm 17 Mayıs 1917 (70 yaşında)
Nice, Fransa
Bağlılığı Sırbistan Sırbistan Prensliği
 Sırbistan
Hizmet yılları 1863-1917
Rütbesi SrpskiCinovi18.PNG Vojvoda (Mareşal)
Savaşları/Çatışmaları Osmanlı-Sırp Savaşı, Sırp-Bulgar Savaşı, Birinci Balkan Savaşı, Birinci Balkan Savaşı, I. Dünya Savaşı
Madalyaları Order of the Karađorđe's Star rib.png Karađorđe Yıldızı Nişanı
Ord.St.Sava-ribbon.jpg Aziz Sava Nişanı
POL Krzyz Wielki Orderu Sw Stanislawa BAR.png Aziz Stanislaus Nişanı
Пластина на „Орден за Военна Заслуга“.jpg Askeri Liyakat Nişanı
UK Order St-Michael St-George ribbon.svg Aziz Michael ve Aziz George Nişanı

Radomir Putnik (Sırpça: Радомир Путник) (24 Ocak 1847, Kragujevac, Sırbistan-17 Mayıs 1917, Nice, Fransa), Sırp mareşal; Balkan Savaşları ve I. Dünya Savaşı sırasında Sırbistan genelkurmay başkan. 1914'te Avusturyalılar karşısında büyük bir zafer kazanan Sırp general.

1863'te Belgrad'taki Topçu okulundan mezun oldu. Osmanlılara karşı yapılan iki ayrı savaşta (1876, 1877-78) bir tugaya, Bulgaristan'a karşı savaşta da (1885) bir tümene komuta etti. Bu savaşlarda gösterdiği yetenekle dikkat çekti. 1886-95 arasında askeri akademide profesör olarak görev yaptı. 1889'da genelkurmay başkanının yardımcılığına atandı. Tüm bu başarılı kariyeri boyunca siyasi entrikalar ve Kral I. Milan ile ardılı Aleksandar Obrenović'le yaşadığı gizli çekişmelerle uğraştı. 1895'te Kral Milan'a karşı yapılan başarısız bir suikast girişiminden sonra emekli olmaya zorlandı.

1903'te Kral Aleksandar Obrenović'e karşı düzenlenen hükümet darbesinden sonra itibarı iade edilerek general rütbesi verildi ve genelkurmay başkanlığına getirildi. Savaş bakanı olduğu üç dönem (1904-05, 1906-08, 1912) dışında, 1903'ten 1916'ya değin genelkurmay başkanlığı görevinde bulundu.Başkomutan olarak görev yaptığı Balkan Savaşları (1912-13) sırasında, Kumanova'da (Ekim 1912) ve Manastır'da (Kasım 1912; bugün Bitola , Makedonya) Osmanlıları yenilgiye uğrattı. Haziran-Temmuz 1913'te Bregalnica'da Bulgarlar karşısında kazanılan zaferde önemli rol oynadı.

I. Dünya Savaşı başlayınca Romanya'ya gitti. Sağlığının bozuk olmasına karşın başkomutanlık görevini üstlenerek, sayıca üstün durumdaki Avusturya kuvvetlerini Ağustos 1914'te Çer Dağında büyük bir yenilgiye uğrattı. İtilaf Devletleri'nin kazandığı ilk zafer olan bu çarpışmanın ardından Avusturyalıları Kolubara Nehri kıyısında da yendi (Kasım-Aralık 1914). Ertesi yıl ordusu Arnavutluk üzerinden Adriyatik Denizi'ne doğru geri çekilirken hastalığı nedeniyle sedyeyle taşındı. Kısa süre sonra hastalığı nedeniyle komutanlık görevinden ayrılarak Nice'e yerleşti.

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]