Potasyum Sülfat
| Potasyum sülfat | |
|---|---|
|
|
| Kimyasal Adı | Potasyum sülfat |
| Tanımlamalar | |
| CAS No. | 7778-80-5 |
| RTECS | TT5900000 |
| Özellikleri | |
| Kimyasal formülü | K2SO4 |
| Molekül ağırlığı | 174.259 g/mol |
| Fiziksel görünüm | Beyaz kristal |
| Yoğunluk | 2.66 g/cm3 |
| Erime noktası | 1069 °C |
| Kaynama noktası | 1689 °C (parçalanır) |
| Sudaki çözünürlüğü | 111 gr/L (20 °C) 120 gr/L (25 °C) 240 gr/L (100 °C) |
| Çözünürlük | Gliserin de çok az çözünür aseton, alkol ve CS2 de çözünmez. |
| Yapısı | |
| Kristal yapısı | Ortorombik |
Potasyum sülfat, formülü K2SO4olan, yanmaz, suda çözünebilen beyaz kristal yapıda bir potasyum tuzudur. Genellikle potasyum ve kükürt kaynağı olarak gübrelerde kullanılır.
Konu başlıkları |
Tarihi [değiştir]
Potasyum sülfat (K2SO4) 14üncü yüzyılın başlarından beri bilinmekteydi, ve Glauber, Boyle ve Tachenius tarafından araştırılmaktaydı. 17nci yüzyılda, asit tuzu ile alkali tuzu kombinasyonundan oluştuğu için arcanuni veya sal duplicatum olarak adlandırılıyordu.[1][2]
Doğal kaynakları [değiştir]
Potasyum sülfatın mineral formu, arcanite, nispeten nadir bulunan bir mineraldir. Potasyum sülfatın doğal kaynakları Stassfurt tuzuunda bolca bulunan minerallerdir. Bu mineraller potasyum sülfat vemagnesium calcium ve sodium sülfatların kaynağıdır.
Bu mineraller:
- Kainite, MgSO4·KCl·H2O
- Schönite, K2SO4·MgSO4·6H2O
- Leonite, K2SO4·MgSO4·4H2O
- Langbeinite, K2SO4·2MgSO4
- Glaserite, K3Na(SO4)2
- Polyhalite, K2SO4·MgSO4·2CaSO4·2H2O
Kainite gibi bazı minerallerden potasyum sülfat kolayca ayrılabilir çünkü içerdiği diğer tuzlar suda daha az çözünür.
Kieserite, MgSO4·2H2O, potasyum sülfat elde etmek için potasyum klorür çözeltisi ile karıştırılabilir.
Üretimi [değiştir]
Potasyum sülfatın üretim şekli sodyum sülfat üretimindekine benzerdir.
Potasyum sülfat
Leblanc yöntemine göre potasyum klorürle sülfürik asit tepkimesinden elde edilebilir. Potasyum sülfat aşağıdaki reaksiyona göre üretilir
- 2 KCl + H2SO4 → 2 HCl + K2SO4
Hargreaves yöntemi potasyum sülfat üretimi için başlangıç materyali olarak sülfürdioksit, oksijen, su ve potasyum klorür kullanır. Hidroklorik asit buharlaşır. Kükürtün yanmasından SO2 üretilir.
Özellikleri [değiştir]
Susuz kristalleri çift 6-yüzlü piramit şeklindedir, fakat buna rağmen rombik olarak sınıflandırılır. Şeffaftır, acı, tuzlu bir tadı vardır. Bu tuz, suda çözünebilir ancak Potasyum hidroksit (sp. gr. 1.35) çözeltileri ve saf etanolde çözünmez. 1067 °C'de erir.[3]
Kullanımı [değiştir]
Potasyum sülfatın temel kullanımı gübre olaraktır. K2SO4, bazı bitkilere zararlı olabilecek klor içermez. Tütün, bazı meyveler ve sebzeler gibi klora duyarlı bitkiler için potasyum sülfat tercih edilir. Daha az duyarlı bitkiler de eğer toprakta sulama suyundan kaynaklanan klor birikmesi varsa yine de optimum gelişme için potasyum sülfat gerektirebilir.[4]
İşlenmemiş potasyum sülfat tuzu bazen cam yapımında da kullanılır.
Potasyum hidrojen sülfat [değiştir]
Potasyum hidrojen sülfat veya bisülfat, KHSO4, K2SO4 ve eşit mol sülfürik asit ile kolayca üretilebilir. 197 °C'de eriyen rombik piramit yapı oluşturur.
Referanslar [değiştir]
- ^ De Milt, Clara (1942). "Christopher Glaser". Journal of Chemical Education 19 (2): 53. doi:10.1021/ed019p53.
- ^ Klooster, van (1959). "Three centuries of Rochelle salt". Journal of Chemical Education 36 (7): 314. doi:10.1021/ed036p314.
- ^ Windholtz, M(Ed.)& Budavari, S (Ed). (1983). The Merck Index, Rahay: Merck & Co.
- ^ Fertilizer manual (3rd ed. bas.). Dordrecht: Kluwer academic publ.. 1998. ss. 615. ISBN 0-7923-5032-4.
|
|||||
