Necmeddin Eyyub

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Necmeddin Eyyub (Arapça: الملك ألأفضل نجم الدين أيوب بن شاﺬي بن مروان ‎, - "el-Melik el-Efdal Necmeddin Eyyub bin Şadi bin Mervan; (d.? – ö. 9 Ağustos 1173). Eyyubi hanedanının atasıdır.

Yaşamı[değiştir | kaynağı değiştir]

Babası Şadi, Bağdat şehrinin valisi olan Bihruz'un yakın arkadaşı idi.[1] Bihruz nüfuzunu kullanarak Necmeddin Eyyub'un Tikrit'in kumandanlığına atanmasını sağlamıştır.[2][3] Böylece Büyük Selçuklu sultanı Muhammed Tapar Şadi'yi ailesiyle birlikte Tikrit civarına yerleştirdi. İmadeddin Zengi'nin ordusu 1131'de Karaca el-Saki tarafından mağlup edildi ve Zengi, Tikrit'e sığındı.[kaynak belirtilmeli] Selahaddin'in babası Necmeddin Eyyub ve amcası Esedüddin Şirkuh (أسد الدين شيركوه بن شاذي; Şirkuh: Farsça'da Dağ Aslanı anlamındadır), Zengi'ye yardım etmiş ve Tikrit'te hapsedilen Azideddin el-Mustevfi'nin kaçmasını sağlamışlardır.[kaynak belirtilmeli] Bunun üzerine Bihruz ile araları açılmış, buna mukabil Musul ve Halep Atabeyi Zengilere yaklaşmışlardır. Şirkuh'un bir Selçuklu yüksek memuru öldürme olayından sonra iki kardeş Zengi'ye başvurmuş ve 1138'de görevinden alınan Necmeddin Eyyub ve ailesi İmadeddin Zengi'nin hizmetine girmiştir.[4].

Çocukları[değiştir | kaynağı değiştir]

Necmeddin Eyyub'un 6 oğlu ve 2 kızı olmuştur.

  • Melik Nasır Yusuf Selahaddin Eyyubi
  • Melik I. Adil Seyfeddin Ebubekir Ahmed bin Eyyub
  • Melik Muazzam Şemsüddevle Fahreddin Turanşah bin Eyyub
  • Melik Aziz Zahireddin Seyfülislam Tuğtekin bin Eyyub
  • Nureddin Şahenşah bin Eyyub
  • Tacülmülk Ebu Said Böri bin Eyyub
  • Rabia Hatun
  • Zümrüt Hatun [5]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Mehmet Kemal Işık, Ünlü Kürt Bilgin ve Birinci Kuşak Aydınlar, Sorun Yayınları, Kasım 2000, ISBN 975-431-111-0, s.23.
  2. ^ R. Stephen Humphreys, "From Saladin to the Mongols: The Ayyubds of Damascus, 1193–1260″, State University of New York Presss Albany, 1977.
  3. ^ Vladimir Minorsky, The Prehistory of Saladin, Studies in Caucasian History, Cambridge University Press, 1957, pp. 124-132
  4. ^ Geoffrey Hindley, "Saladin", Harper and Row Publishers, 1976.
  5. ^ İbn'ul Kesir Ebu’l-Fida İsmail b. Ömer, (çev. Mehmet Keskin) (Hicri 1292) el-Bidâye ve’n-Nihâye - Büyük İslam Tarihi, İstanbul:Çağrı Yayınları, 12 Cilt