NGC 5005

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Koordinat:Sky map 13s 10d 56,2sn; +37º 03' 33″

NGC 5005
Ngc5005-hst-R814GB658.jpg
NGC 5005, Hubble Uzay Teleskobu fotoğrafı
Gözlem verisi
Dönem J2000
Takımyıldız Av Köpekleri[1]
Bahar açısı (α) 13s 10d 56.2sn[2]
Yükselim (δ) +37° 03′ 33″[2]
Gökada sınıfı SAB(rs)bc;Sy2 LINER[2]
Açısal boyut  (V) 5′.8 × 2′.8[2]
Görünür parlaklık  (V) 10.6[2]
Yüzey parlaklığı Magdk.png 12,7[3]
Fiziksel özellikler
Bağlı birlik Başak Süperkümesi
NGC 5033 Grubu
kırmızıya kayma (+3156 ± 17) · 10-6[2]
Dikeyhız (+946 ± 5) km/sn[2]
Uzaklık 40 MIy
Tarihçe
Kaşif İngiltereAlmanya William Herschel
Keşif yılı 1785
Katalog başlıkları
NGC 5005 • GC 3437 • IRAS 13086+3719 • 2MASX J13105631+3703321 • H 1.96 • h 1547 • MCG +6-29-52 • PGC 45749 • UGC 8256 • ZWG 189.35
Ayrıca bakınız:
Gökada
Gökadalar dizini

NGC 5005 Av Köpekleri takımyıldızı yönünde yaklaşık 40 milyon ışık yılı uzaklıkta bulunan eğimli bir sarmal gökada. William Herschel tarafından 1 Mayıs 1785 tarihinde keşfedilmiştir.

Gökadanın çok parlak bir çekirdeği ve birden fazla toz şeritleri içeren parlak bir diski vardır[4]. Yüksek yüzey parlaklığı, amatör gökbilimciler için gökadayı gözlemlenebilir bir nesne yapar.

Çekirdek[değiştir | kaynağı değiştir]

NGC 5033, LINER bir çekirdeğe sahiptir.[5] LINER çekirdek zayıf iyonize gaz içerir.

Yakın gökadalar[değiştir | kaynağı değiştir]

NGC 5005 ve yakın gökada NGC 5033, fiziksel bir gökada çiftini oluştururlar.[6]

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ R. W. Sinnott, editor (1988). The Complete New General Catalogue and Index Catalogue of Nebulae and Star Clusters by J. L. E. Dreyer. Sky Publishing Corporation and Cambridge University Press. ISBN 0-933-34651-4. 
  2. ^ a b c d e f g "NASA/IPAC Extragalactic Database". NGC 5005 için sonuçlar. http://nedwww.ipac.caltech.edu/. Erişim tarihi: 25-10-2009. 
  3. ^ "SEDS". NGC 5005 için sonuçlar. http://www.seds.org/~spider/ngc/revngcic.cgi?NGC5033. Erişim tarihi: 25-10-2009. 
  4. ^ A. Sandage, J. Bedke (1994). Carnegie Atlas of Galaxies. Washington, D.C.: Carnegie Institution of Washington. ISBN 0-87279-667-1. 
  5. ^ L. C. Ho, A. V. Filippenko, W. L. W. Sargent (1997). "A Search for "Dwarf" Seyfert Nuclei. III. Spectroscopic Parameters and Properties of the Host Galaxies". Astrophysical Journal Supplement 112: 315–390. doi:10.1086/313041. http://adsabs.harvard.edu/abs/1997ApJS..112..315H. 
  6. ^ G. Helou, E. E. Salpeter, Y. Terzian (1982). "Neutral hydrogen in binary and multiple galaxies". Astronomical Journal 87: 1443–1464. doi:10.1086/113235. http://adsabs.harvard.edu/abs/1982AJ.....87.1443H. 

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]