Kurbağa

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Vikipedi:TaksokutuVikipedi:Taksokutu
Kuyruksuz kurbağalar
1989'dan beri rastlanılmayan ve soyunun tükendiği kabul edilen bir kurbağa türü: altın kurbağa (Bufo periglenes).
1989'dan beri rastlanılmayan ve soyunun tükendiği kabul edilen bir kurbağa türü: altın kurbağa (Bufo periglenes).
Bilimsel sınıflandırma
Alem: Animalia (Hayvanlar)
Şube: Chordata (Kordalılar)
Sınıf: Amphibia (Amfibyumlar)
Takım: Anura
Merrem, 1820
Kurbağaların dünya üzerindeki yayılım alan (siyahla gösterilmiş).
Kurbağaların dünya üzerindeki yayılım alan (siyahla gösterilmiş).
Familyalar

Metne bakınız

Dış bağlantılar
Commons-logo.svg Wikimedia Commons'ta Kurbağa ile ilgili çoklu ortam belgeleri bulunur.
Wikispecies-logo.svg Wikispecies'te Kurbağa ile ilgili detaylı taksonomi bilgileri bulunur.
Kurbağa metamorfozunun farklı evrelerini açıklayan bir çizim: a) uzuvsuz iribaş (kurbağa yavrusu), b) bir çift uzuvlu iribaş, c) iki çift uzuvlu ve kuyruklu, d) genç kurbağa ve e) kuyruksuz yetişkin kurbağa.

Kuyruksuz kurbağalar (Latince: Anura), Yunanca'daki "yokluk" ön eki olan ἀ(ν)- an- ile yine Yunanca'da "kuyruk" anlamına gelen οὐρά ourá sözcüklerinden sahte türetilmiş bir terimdir ve "kuyruksuz" demektir.

Erişkinlerinin uzun arka bacaklar, tıknaz gövde, araları zarlı parmaklar, çıkık gözler ve kuyruksuzluk gibi özellikleri bulunan kurbağaların büyük çoğunluğu yarı sucul bir yaşam sürer ama tırmanarak ya da zıplayarak karada da rahatça hareket edebilirler. yumurta ile çoğalırlar. Yumurtalarını tipik olarak su birikintileri, gölcük ya da göllere bırakan kurbağaların iribaş adı verilen ve suda gelişen larvalarında ön ve arka bacaklar yokken, su içinde soluyabilmek için solungaçlar ve yüzebilmek için yüzgeçli kuyruk vardır. Çoğunluğu otçul olan ve solungaçlarından süzülen alglerle beslenen iribaşlardan başkalaşan erişkin kurbağalar, sıklıkla eklem bacaklıları, karından bacaklıları ve halkalı solucanları içeren etçil bir yaşam sürerler.

Özellikle çiftleşme döneminde belirginleşen ve halk arasında "vıraklama" olarak anılan seslenişleriyle dikkat çeken kurbağalar, ekvatordan subarktik bölgelere kadar olan, geniş bir yayılım alanında bulunurlar. Çoğunluğu tropik yağmur ormanlarında olmak üzere, toplam 33 familyaya dağılmış yaklaşık 5250 türü bulunan bu canlılar, çeşitliliği en fazla olan omurgalılardandır. Ancak, kimi kurbağa türlerinin giderek azalan sayıları da dikkat çekmektedir. Kurbağalar yazın toprağın altında kurur.

Sistematik[değiştir | kaynağı değiştir]

Türkiye'deki türleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Türkiye'de kurbağaların 6 familyada (Bombinatoridae, Pelobatidae, Pelodytidae, Bufonidae, Hylidae, Ranidae) toplanan 17 türü bulunur.[1]

  1. Kızılca kurbağa (Bombina bombina)
  2. Toprak kurbağası (Pelobates syriacus)
  3. Kafkas kurbağası (Pelodytes caucasicus)
  4. Siğilli kurbağa (Bufo bufo)
  5. Kafkas siğilli kurbağası (Bufo verrucosissimus)
  6. Gece kurbağası (Pseudepidalea viridis)
  7. Değişken desenli gece kurbağası (Pseudepidalea variabilis)
  8. Yeşil kurbağa (Hyla savignyi)
  9. Ağaç kurbağası (Hyla arborea)
  10. Çevik kurbağa (Rana dalmatina)
  11. Toros kurbağası (Rana holtzi) endemik
  12. Uludağ kurbağası (Rana macrocnemis)
  13. Şeritli kurbağa (Rana camerani) kimilerine göre R. macrocnemis türünün sinonimidir
  14. Tavas kurbağası (Rana tavasensis) endemik
  15. Ova kurbağası (Pelophylax ridibundus)
  16. Anadolu kurbağası (Pelophylax caralitanus) endemik
  17. Levanten ova kurbağası (Pelophylax bedriagae)

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]