Germania Superior

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
120 yılında Roma eyaleti Germania Superior,

Germania Superior ("Yukarı Germania"), Germania Inferior eyaletinin yukarı çığırında kaldığı için Yukarı Germania olarak adlandırılan Roma eyaleti. Eyalet aşağı yukarı günümüz İsviçre topraklarının batısını, Fransız topraklarında Jura ve Alsace bölgeleri ile Almanya'nın güney-batı topraklarını kapsardı. Önemli şehirleri arasında Besançon (Besontio), Strasbourg (Argentorate), Wiesbaden (Aquae Mattiacae) ve Germania Superior'un başkenti Mainz (Moguntiacum) sayılabilir.

Eyaletin kökeni[değiştir | kaynağı değiştir]

Roma ilgisinin başlangıcı[değiştir | kaynağı değiştir]

"Yukarı Germania" ve "Aşağı Germania" terimlerine Jül Sezar'ın Galya savaşı tasvirlerinde, bölgede yaşayan kabileler çok iyi tasvir ettiği halde, rastlanmaz. Aşağı Germania, Belgic kabileler tarafından işgal edilmişti. Yukarı Germania ise aralarında Helvetler, Sequaniler, Leuciler ve Treverilerin bulunduğu Kelt kökenli kabileler tarafından işgal edilmişti ve Orta Ren'in batı kıyılarındaki Vesontio'yu geri almak isteyen Ariovistus komutasındaki Germenler Sezar tarafından M.Ö. 58 yılında yenilgiye uğratıldılar.

Bu tarihten sonra Romalılar bölgeden bir daha ayrılmadılar. Octavian Caesar tarafından isyan tehlikesi altında oldukları nedeniyle yöntimleri doğrudan kendisine bağlanan Senatoryal eyaletler arasında Yukarı Germania'da vardı. Açıkçası bu topraklar Cumhuriyetin sonlarına doğru eyalet olarak düzenlenmişti. Tacitus Yıllıklar (3.41, 4.73, 13.53) adlı eserinde bu eyaletten bahseder.

İmparatorluğun sınırı[değiştir | kaynağı değiştir]

Augustus tüm orta Germania bölgesini Germania Magna adında bir eyalet olarak düzenlemeyi planlamıştı. Bu plan Germenler tarafından Teutoburg Ormanı savaşı ile boşa çıkarıldı. Augustus İmparatorluğu Ren-Tuna hattında sınırlandırmaya karar verdi. Bu aşamadan sonra, hat boyunca Romalıların cezalandırma seferleri ve hattın savunma amaçlı tahkim edilmesi çalışmalarına ağırlık verildi.

M.Ö. 12 yılında Xanten (Castra Vetera) ve Mainz'da (Moguntiacum) büyük operasyonel üsler oluşturuldu. Bu merkezlerin etrafına bir sistem dahilinde tahkimatlar yapıldı. 69-70 yılları arasında Ren ve Tuna arasındaki tüm tahkimatlar Germen isyanları ve lejyonlar arasındaki iç savaş çatışmaları sırasında yok edildi. Ortalığın sakinleşmesinin ardından tüm tahkimatlar eskisinden daha güçlü olacak şekilde yeniden inşaa edildi ve Mainz ve Augsburg'u bir birine bağlayan yeni bir yol yapıldı.

Takip eden barış yıllarıyla birlikte savunma tahkimatları geçici karakterlerini kaybettiler. Lejyon üsleri yakınlarında yeni yerleşim bölgeleri kuruldu. 150 yılından itibaren kuleler ve üsler taş kullanılarak yeniden inşaa edildi. Artık askerler taştan inşaa edilmiş ve içleri fresklerle dekore edilmiş barakalarda yaşıyorlardı. Germen kültürü de değişime uğramıştı. Sezar'ın çalı çırpıdan yapılan perişan kulübelerini yaktığı Suebiler, Chattiler ve Alamanniler artık Roma tarzında yapılmış rahat köylerde yaşıyorlardı.

Germania Superior 90 yılında, Gallia Lugdunensis topraklarının çoğunu alarak bir İmparatorluk eyaleti olarak yeniden düzenlendi. Eyaletin ilk ve en ünlü valilerinden biri olan geleceğin imparatoru Trajan, 96-98 yılları arasına bölgede görev yapmıştır. Helvetlerin yerleşim bölgeleri de Germania Superior eyaletinin bir parçası haline getirildi.

Eyaletin sonu[değiştir | kaynağı değiştir]

Roma'nın en kuzeyde bulunan eyaletlerinde kontrolü kaybetmeye başladığı 300 yılı civarında, Germania Superior'un güneyinde bulunan topraklar (İsviçre platosu) Provincia Maxima Sequanorum olarak biline eyalet sınırlarına dahil edildi. Eyalet toprakları 5. yüzyıl başlarında artık tamamıyla Burgundilerin kontrolü altına girmiş ve bölgedeki Roma egemenliği sona ermiştir.