Direnç (elektrik)

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Direnç, maddelerin elektrik akımına karşı elektronların bir ortamdan farklı bir ortama hareket ederken karşı koymasına denir. İletkenin bu elektrik akımına karşı koyması, elektrik enerjisinin ısıya dönüşmesiyle sonuçlanır. Elektriksel direnç, devrenin uçlarındaki gerilim değerinin üzerinden geçen elektriksel akıma bölünmesiyle bulunur. "R" veya "r" harfi ile gösterilir ve birimi Ohm (Ω)'dur. Direnç, iletken yolun yüzey direnci, ısıl direnci gibi yönlere ayrılır. Teoride direnç ısıyla doğru orantılıdır.

Dik kesit alanı S (metrekare), uzunluğu L (metre) ve özdirenci ρ (ohm∙metre) olan bir iletkenin direnci

R = {L \cdot \rho \over S}

ile hesaplanır. Bir V (Volt) gerilimi R (Ohm) büyüklüğündeki bir dirence uygulanırsa, direnç üzerinden geçen I (Amper) akımı, Ohm kanununa göre

 I = \frac{V}{R}

olur. Bir direncin üzerinde harcanan güç ise, P (Watt) olmak üzere:

 {P} = {V} . I ya da  P = R . I^2

olarak hesaplanır.

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]