Cemal Şakar

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Cemal Şakar (d. 1962, Gönen, Balıkesir), Türk öykü yazarı.

Karesi İlkokulu’nu (1973), Atatürk Ortaokulu’nu (1976), Muharrem Hasbi Lisesi’ni (1979), Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi’ni bitirdi (1983). Balıkesir’de aile şirketinde çalıştı. Halen İstanbul'da bir kamu kuruluşunda çalışıyor; e-edebiyat dergisi Edebistan.com’un yayın yönetmenliğini yürütüyor.

Edebiyat hayatına, 1982’de Aylık Dergi’de yayınlanan "Bir İnsan Ölür, Bir Yıldız Kayarmış" adlı öyküsüyle başladı. Bir grup arkadaşıyla birlikte Kayıtlar Dergisi'nin çıkışında yer aldı. Öykü ve denemeleri Aylık Dergi, Yönelişler; Mavera; Yedi İklim; Kayıtlar; Hece; Hece Öykü; Yumuşak G; edebi Müdahele; Tasfiye; Söz Ve Adalet; Eski Yeni; Kur'ani Hayat ve İtibar dergileriyle Yeni Şafak Kitap’ta yer aldı. "Esenlik Zamanları"yla Türkiye Yazarlar Birliği 1999 Hikaye Ödülü’nü kazandı. Tasfiye dergisinin Ağustos 2011 tarihli Cemal Şakar özel sayısı, bugüne kadar hakkında yapılmış en kapsamlı çalışma olma özelliği taşımaktadır. 2012'de çıkan kitaplar içinden yapılan değerlendirmede "Mürekkep" adlı öykü kitabı; ESKADER ve 24. Ömer Seyfettin Hikâye Yarışması ödülüne layık görüldü.

Öykü kitapları[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Gidenler Gidenler, Yedi İklim Yayınevi, İstanbul, 1990.
  • Yol Düşleri, YediGece Kitapları Yayınevi, İstanbul 1996.
  • Esenlik Zamanları, YediGece Kitapları Yayınevi, İstanbul 1999.
  • Pencere, Hece Yayınevi, Ankara 2003.
  • Hayalperdesi, Selis Yayınevi, İstanbul 2008.
  • Hikâyât, Ferfir Yayınevi, İstanbul 2010.
  • Sular Tutuştuğunda, Hece Yayınları, Ankara 2010.
  • Sel ve Kum, Okur Kitaplığı, İstanbul 2011.
  • Mürekkep, Okur Kitaplığı, İstanbul 2012.
  • Sessiz Harfler, Okur Kitaplığı, İstanbul 2013,
  • Portakal Bahçeleri, İz Yayıncılık, İstanbul 2014.

Deneme Kitabı[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Yazı Bilinci, Hece Yayınları, Ankara 2006.
  • Yazının Gizledikleri, Okur Kitaplığı, İstanbul 2010.
  • Edebiyatın Sırça Kulesi, Okur Kitaplığı, İstanbul 2011.
  • İmge, Gerçeklik ve Kültür, Okur Kitaplığı, İstanbul 2012.

Hakkında yazılanlar[değiştir | kaynağı değiştir]

  • "Eğer dünya hikâyeciliği hep tespit edildiği gibi iki ana damar üzerinde, bu demektir ki, Poe ve Çehov ana damarlarını izleyerek gelişmesini sürdürüyorsa, Cemal Şakar'ın ana hatlarıyla Çehov yolunu izlediğini söyleyebiliriz. Şu özelliğini öne çıkartmalıyız ki, Çehov metinlerinin sadeliklerine dokunmazken, Şakar yer yer metinlerle oyun oynamaktan hoşlanıyor: bu da ona yakışıyor." Rasim Özdenören
  • "Öykünün beş bakıştan yeniden kurulması, bazı tekrarları kaçınılmaz kılmış. Zaman zaman “suskunluk”, “göz”, “duruş” vurgusunun öne çıkması, sözün gücünden kuşkuya düşürebilecek göndermeler taşıyor. Söylenilmeyeni görüntüde derinleştirmek için başvurulan bir yol olabilir ama bizce, işi yönetmene havale eden bir senarist tutumu da çağrıştırabilir." Mehmet Narlı
  • “Pencere” öyküsü, yazarının, içeriğin suskuyla belirlendiği cümleler dizisinde, “Söylenmemiş sözler uçuşur güneşin aydınlığında.” cümlesiyle apaçık olanı açıklamaya, “Nasıl verilecekse!” sorusuyla da zeka gösterisine kalkışması dışında neredeyse kusursuz bir öyküdür." Ömer Lekesiz
  • " “Elleriyle taşları yokladı, bir insan sıcaklığı hissedebilmek; başka birine tutunabilmek için. Bir dal, bir tutamak… Gümrah bir ses… Kendi sesinin de katılabileceği.” Cemal Şakar’ın “Hayalperdesi”ni okurken, kendime en sık sorduğum soru bu oldu: Hangisi daha uzak ve yakın olan hangisi? Bir kuvantum fizikçisi gibi parçacıklar üzerinden tekrarladığı sürekli parçalanma, bölünme ve yarılma hadiseleriyle madde ve varlık hakkındaki kabullerimizi sarsalıyor. Cümleleri aracılığıyla okurun gözündeki lensleri maharetle değiştiren bir sihirbaz gibi, kah yakının içindeki dipsiz uzağı kah en ıraktaki en solgun hatıraların içinden en sıcak kalp atışlarını taşıyor size Hayalperdesi… Uzak ve yakın hakkındaki ezberlerimiz bozulunca madde ve varlık bilgimiz sarsılıyor, Hayalperdesi de zaten bunu amaçlıyor." Sibel Eraslan

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]