Zeeman efekti

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara

Zeeman efekti, ismini Hollandalı fizikçi Pieter Zeeman'dan alan; tayf çizgilerinin, bir manyetik alan olması durumunda birden fazla bileşene ayrılması efektidir. Zeeman alt katmanlarının arasındaki mesafe bir manyetik alan fonksiyonu olduğundan, bu efekt manyetik alanı ölçmek için kullanılabilir.

Sodyum buharının ışığını inceleyen Zeeman, 1896′da, gaz-manyetik alana konduğu zaman tayftaki çizgilerin bölündü­ğünü gözlemlemiştir. Kuantum teorisine göre atomdaki elektronlar daha düşük enerji düzeylerine geçerken ışık yayınlayarak tayfta görülen çizgileri oluş­turur. Manyetik alanın çizgilerde bölünmeye yol açması­nın nedeni, daha önce tümünün enerjileri aynı olan elektronların, manyetik alanın etkisiyle yönlerine göre farklı enerjiler kazanmalarıdır. Açısal momentumuyla ilişkili yörünge manyetik momentten dolayı 2(l+1) tane dejenere m bileşeninin yarılması olayına Zeeman olayı denir.

Teorik açıklaması[değiştir | kaynağı değiştir]

Manyetik bir alan içindeki bir atomun toplam Hamiltonu

şeklinde yazılabilir. Burda etkilenmemiş atom Hamiltonu ve de manyetik alandan dolayı etkilenmedir:

diye tanımlanır. Burda atomun manyetik momentidir. Manyetik moment elektronik ve nükleer bileşenler içerir, ancak oldukça küçük olduğu için burda önemsenmeyecektir. Bu durumda;

yazılabilir. Burda Bohr manyetiğini, toplam elektronik açısal momentumu ve Landé Faktörünü tanımlar.

Referanslar[değiştir | kaynağı değiştir]

Tarihi[değiştir | kaynağı değiştir]

Modern[değiştir | kaynağı değiştir]