Yumurta donasyonu

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Yumurta donasyonu bir kadının bir ya da daha fazla yumurta hücresini yardımlı üreme teknikleri veya araştırma geliştirme çalışmaları vasıtasıyla bir yumurta donasyonu merkezine ya da araştırma merkezine bağışlamasıdır.[1] Bağışlanan bu yumurtalar daha sonra hamile kalma ümidini büyük ölçüde yitirmiş kadınlara nakledilerek hamile kalmaları sağlanmaktadır.[2] İlk donör yumurtasıyla bebek doğumu 1984 yılında Kaliforniya Üniversitesi Los Angeles Tıp Fakültesinde gerçekleşmiştir[3][4] . 1984'ten beri yumurta donasyonu ile tüp bebek tedavisi yasal olduğu birçok ülkede yaygın olarak ugulanmakta tüm yardımlı üreme süreçlerinin yaklaşık %5'lik kısmını oluşturmaktadır.

Yumurta Donörleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Tüp bebek tedavisinda kullanılan yumurtaların donörleri 3 farklı grupta toplanmaktadır.

  1. Anonim yumurta donörleri: Tedavi gören çifte kimliği açıklanmayan yumurta donörleri
  2. Kimliği bilinen yumurta donörleri: Yumurta transferi yapılan hasta tarafından belirlenen genelikle akrabası ya da yakın çevresinden olan yumurta donörleri
  3. Tüp bebek tedavisi gören yumurta donörleri: Tüp bebek tedavisi sonrası oluşan ve tedavilerinde kullanılmayacak olan sağlıklı yumurtalarını daha sonra kendi kullanımları ya da alturistik amaçlarla diğer kısırlık sorunu çeken kadınların kullanımı için bağışlayan yumurta donörleri.

Yumurta Donayonunun Uygulandığı Durumlar (Endikasyonlar)[değiştir | kaynağı değiştir]

Yumurta donasyonu genel olarak sağlıklı yumurta üretemeyen dolayısıyla da kendi yumurtalarıyla çocuk sahibi olamayan kadınlara uygulanabilmektedir. Bu grupta yer alan kadınlarda olgunlaşmamış yumurtalık (Turner Sendromu), erken menopoz ya da kemoterapi sonrası kısırlık sorunları sıklıkla görülmektedir. Diğer bir grup ise kendi yumurtalarını tedavide kullanmaları durumunda doğacak çocuğa Duchene kas distrofisi ya da hemofilia gibi ciddi kalıtsal hastalık geçirme riski yüksek olan kadınlar öne çıkmaktadır. Tedavinin uygulandığı 3. bir grup ise art arda yapılan tüp bebek tedavilerinin ve doğal denemelerin başarısız kalması durumunda ve nedeni bulunamayan kısırlık görüldüğü durumlarda uygulanabilmektedir.[1]

Yumurta Donasyonunun uygulandığı diğer durumlar: 1. Yumurtalıkları olmayan kadınlar. 2. Prematür ovaryan yetmezliği olan kadınlar. 3. Genetik problemler nedeniyle oosit bağışından yararlanması önerilen kadınlar. 4. Kanser benzeri rahatsızlıklar sebebi ile gerçekleştirilen kemoterapi, radyoterapi yüzünden yumurtalıkları zarar görmüş olan kadınlar. 5. Menopoz geçirmiş olan yaşlı kadınlar.

Yumurta Donasyonunun Riskleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Yumurta donasyonu tedavisi hem yumurta donörü ve hem de yumurta alıcısı için riskler taşıyabilmektedir. Yumurta donörü için geneleksel tüp bebek tedavilerinde görülen risklerin bir bölümü, hiperovulasyon ve hiper yumartalık uyarılma sendromu gibi, oluşma ihtimali bulunmaktadır. Yumurta alıcısı için ise minimal olarak yumurtadan hastalık geçme ihtimali bulunmaktadır. Bu nedenle yumurta donörüne yumurtası alınmadan kısa bir süre önce çeşitli hastalıklar üzerine testler yapılmakta ve bu testlerin sonuçlarına göre yumurtaları alınıp saklanmaktadır. Yumurta donasyonun yumurta alıcısı için bir diğer riski ise süreç neticesinde birden fazla çocuk dünyaya getirme riskidir. Geçmişte özellikle sürecin başarı şansına artırmak için bir den fazla embriyonun transferi sonucu bu tedaviyi gören kadınlarda ikiz hatta üçüz doğurma oranı dikkate değer bir oranda artmıştır.[5]

Dış Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ a b "Yumurta Donasyonu". 18 Ağustos 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Ağustos 2013. 
  2. ^ http://yumurtadonasyonu.co/yumurta-donasyonu-nedir-nasil-yapilir.html
  3. ^ "Yumurta Donasyonu". 13 Nisan 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Ağustos 2013. 
  4. ^ "First Embryo Transfer". NY Times. 19 Kasım 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Ağustos 2013. 
  5. ^ "Yumurta Donasyonun Riskleri". 18 Ağustos 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Ağustos 2013.