Yemen İsyanı

Vikipedi, özgür ansiklopedi

Yemen İsyanı, II. Selim döneminde 1567'de Yemen'de çıkan bir isyandır. Zeydilerin İmam Mutahhar önderliğinde[1] ayaklanmasıyla başlayan isyan sonucunda Osmanlı Devleti, Aden, Taiz, San'a ve bunlara bağlı bölgeleri kaybetmiş ve Yemen üzerindeki hakimiyetini hemen hemen kaybetmiştir. 31 Aralık 1567'de isyanı bastırmak için o dönem Şam Beylerbeyi Lala Mustafa Paşa vezir rütbesiyle sefer serdarı, Özdemiroğlu Osman Paşa ise San'a Beylerbeyi olarak atanmıştır.[2] İki paşanın anlaşmazlığa düşmesi üzerine 15 Ağustos 1568'de serdarlıktan azledilerek yerine Koca Sinan Paşa atanmıştır.[3]

Serdar Koca Sinan Paşa 1 Mart 1571'de isyanı tamamen bastırarak Yemen'den ayrılmıştır.

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ YEMEN TARİHİ HAKKINDA YAZILMIŞ TÜRKÇE ESERLER
  2. ^ "YEMEN'DE OSMANLI-ZEYDÎ MÜCADELELERİNİN SEBEP VE SONUÇLARI" (PDF). 27 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 1 Eylül 2020. 
  3. ^ "Sinan Paşa Medresesi". 29 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Eylül 2020.