Soğutma etkisi (hukuk)

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Soğutma etkisi, ifade özgürlüğünün bir kişi ya da öbeğin çıkarı uyarınca kısıtlanmasını ifade eden bir hukuk ve iletişim terimidir. Otosansürü tetiklemektedir.

Kullanım[değiştir | kaynağı değiştir]

Soğutma etkisi, Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada hukukunda belirsiz ve geniş kapsamlı yasaların ifade özgürlüğü üzerindeki boğucu etkisi olarak tanımlanmaktadır. Siyasi hakaret gibi durumlara yol açan yasal boşlukların fark edilmesi ve bu tür yasalar üzerinde gerekli değişikliklere gidilmesi ifade özgürlüğünün önündeki engelleri kaldırırken sansürü de törpülemektedir.

Geçmiş[değiştir | kaynağı değiştir]

Soğutma etkisi Birleşik Devletler'de 1950 yılından bu yana kullanılmaktadır.[1] Terimin hukuk diline girmesi ise, ABD Yüksek Mahkemesi yargıçlarından William J. Brennan'ın Lamont - Postmaster General davasındaki karar metniyle gerçekleşmiştir.[2][3]

Öte yandan; Lamont davasında alınan karar, ifade özgürlüğünü kısıtlayan bir yasaya karşı alınmamıştır. Soğutma etkisinin o zamanki yorumu ifade özgürlüğünün bir yasayla kısıtlanmasa bile söz konusu olabileceği biçimindeydi. Terimin bugünkü kullanımı ise meşru ifade hakkının açıkça engellendiği durumlarla sınırlıdır.[3]

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Freund, Paul A. "4 Vanderbilt Law Review 533, at 539 (1950-1951): The Supreme Court and Civil Liberties". 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Temmuz 2011. 
  2. ^ Safire, William (20 Temmuz 2005). "Safire Urges Federal Journalist Shield Law". Center For Individual Freedom. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Temmuz 2011. 
  3. ^ a b "LAMONT V. POSTMASTER GENERAL, 381 U. S. 301 (1965)". Justia. 26 Kasım 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Temmuz 2011. 

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]