Seyran Ateş

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Seyran Ateş, 2008

Seyran Ateş (d. 20 Nisan 1963, İstanbul, Türkiye), Kürt kökenli Alman avukat, aktivist, yazar. Ayrıca kadın hakları savunucusu olarak da nitelendirilir.[1] Berlin'de avukat olarak çoğunlukla aile hukuku ve ceza hukuku dallarında hizmet vermektedir. Ateş Alman İslam Konferansı (Deutsche Islamkonferenz) üyesi idi ve Alman Entegrasyon Zirvesi (Deutscher Integrationsgipfel)'ne katıldı.

Hem davalardaki karşı tarafta duranlardan şiddetli saldırılar ve tehditler hem de örgütlerden düşmanlık nedeniyle Ağustos 2006'da avukatlığı geçici olarak bıraktı. Ekim 2009'da Ullstein Verlag'ın paylaştığı habere göre hem kendisi hem de ailesine yönelik yeni ölüm tehditleri ve kesin tehlikenin ardından Ateş'in kendini umumdan tamamen çekileceğini açıkladı. 2011 yazı itibaren yine umuma çıkmıştır, 2012 yazında avukatlığa tekrar başladı.[2][3]

Görüşleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Seyran Ateş, 2012

Eylül 2012'de Die Zeit gazetesinde Innocence of Muslims isimli İslam karşıtı film ile ilgili bir görüşmede Ateş, hem Müslüman bir kadın hem de hukukçu olarak devletin İslamcı köktenciler tarafından desteklenen protesto eylemlerine izin vermeye zorunda olmadığı fikrini savundu: "Din ancak sadece ayrılıkçılık sağlayınca bu kendini demokrasiye karşı tutar. Ve din ceza için çağrı yapınca aydınlanmaya ve ülkemizdeki bütün kiliseler ve inanç topluluklarının çıkarı olduğu çeşitli özgürlüklere karşı savaş başlatılır. Bunun gerçekliği bile eleştiriye açık kalmalıdır. Temelde sadece köktenci incitilebilir."[4]

Mart 2012'de hukuk dergisi Legal Tribune Online ile yaptığı görüşmede o ana kadar çift vatandaşlığa gösterdiği savunmayı geri çekti. Alman federal yasal sistem tarafından gençlere uygulanan vatandışlık seçme gerekliliği pozitif bir meydan okuma fırsatı olarak savundu. Bunu, kendilerini söz konusu ülkelerin anayasaları ve siyasi durumları ve bu ülkelerde korunan insan hakları, demokrasi seviyesi, çoğulculuk ve sivil toplum hakkında bilgilendirme fırsatı olarak savunmuştur. Bir toplum, toplumu reddedip ve sırf vatandaşlığın ayrıcalıkları için ilgi gösteren fakat dili ya da kültürü gibi bütün diğer şeylere ilgi göstermeyen vatandaşlar oluşturunca bunu endişe verici bulduğunu açıkladı. Özellikle 'anayasal vatanseverliğin' (Verfassungspatriotismus), entegrasyon tartışmasının merkezine alınmasını istediğini belirtmiştir.[5]

Ödülleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Eserleri[değiştir | kaynağı değiştir]

  • 1983: Michael Kuhlmann, Alwin Meyer (Hrsg.): "Wo gehören wir hin?", In: Lamuv Taschenbuch Band 25, Bornheim-Merten, ISBN 3-921521-73-4 (veröffentlicht mit einer Freundin unter den Pseudonymen „Ayşe“ und „Devrim“, 8. Auflage 1994).
  • 2003: Große Reise ins Feuer. Die Geschichte einer deutschen Türkin. Rowohlt, Berlin, ISBN 3-87134-452-4, Rezension:[13]
  • 2004: Religionsfreiheit nicht auf Kosten von Frauen und Mädchen - Durchsetzung der Grundrechte auf Gleichberechtigung und Selbstbestimmung. Eingangsstatement zum Forum "Gesetz und Religion" auf dem „Feministischen Juristinnentag“ FJT am 8. Mai 2004 in Frankfurt am Main. In: Verein Frauen Streiten für Ihr Recht (Hrsg.): Streit – feministische Rechtszeitschrift. Vol. 22, No. 3, S. 99 - 103. ISSN 0175-4467
  • 2005: Individualität. Ich sein oder Ich haben? In: Michael Alberts (Hrsg.): Flensburger Hefte Band 87, mit einem Beitrag von Seyran Ateş. Flensburger Hefte Verlag, Flensburg, ISBN 978-3-935679-22-0.
  • 2007: Der Multikulti-Irrtum. Wie wir in Deutschland besser zusammenleben können. Ullstein, Berlin, ISBN 978-3-550-08694-6, Rezension:[14].
  • 2007: Co-Autorin des Drehbuchs zur Tatort-Folge „Familienaufstellung[15].
  • 2008: Bei Trennung: Tod, in: Robertson-von Trotha, Caroline Y. (Hrsg.): Tod und Sterben in der Gegenwartsgesellschaft. Eine interdisziplinäre Auseinandersetzung (= Kulturwissenschaft interdisziplinär/Interdisciplinary Studies on Culture and Society, Bd. 3), Baden-Baden 2008, ISBN 978-3-8329-3171-1.
  • 2009: Der Islam braucht eine sexuelle Revolution. Eine Streitschrift. Ullstein, Berlin, ISBN 978-3-550-08758-5.
  • 2013: Wahlheimat - Warum ich Deutschland lieben möchte. Ullstein, Berlin, ISBN 978-3-550-08020-3, Auszüge14 Nisan 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. bei Google Bücher.

Parti üyelikleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Biographie, seyranates.de, 22 Ekim 2007'deki görüntüsü, archive.org'da arşivlenmiştir
  2. ^ "Morddrohungen gegen türkischstämmige Autorin Seyran Ates" (Almanca). Deutschlandradio Kultur. 19 Ekim 2009. 2 Aralık 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Ağustos 2014. 
  3. ^ Kahlweit, Cathrin (14 Ekim 2009). "Lust auf mehr". Süddeutsche Zeitung. 3 Aralık 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Ağustos 2014. 
  4. ^ Finger, Evelyn (20 Eylül 2012). "Beleidigt sind nur Fundamentalisten". Zeit online. 27 Kasım 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Ağustos 2014. 
  5. ^ "Seyran Ateş zur doppelten Staatsangehörigkeit: „Zwei Pässe sind nicht unbedingt ein Privileg."". Legal Tribune Online. 18 Mart 2013. 3 Nisan 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Ağustos 2014. 
  6. ^ Senat von Berlin: „Seyran Ateş erhält Berliner Frauenpreis“ 29 Eylül 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., 13. Februar 2004 (pdf-Datei; 67 kB)
  7. ^ Deutscher Staatsbürgerinnen-Verband e.V.: „Ehrung unserer Frau des Jahres 2005“ 20 Temmuz 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. 5. November 2005
  8. ^ Seyran Ateş in Berlin geehrt. In: dpa / taz, 23. Oktober 2006.
  9. ^ Heinrich Wefing: „Islamismus. Der Fall Ateş. 29 Ocak 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. In: FAZ, 10. Januar 2007.
  10. ^ Niedersächsische Löwin 2007.“ 13 Nisan 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. In: AsF Niedersachsen, 1. März 2007.
  11. ^ Bundesverdienstkreuz: Köhler vergibt Orden erstmals nur an Frauen. 27 Eylül 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. In: dpa / Berliner Morgenpost, 16. Juni 2007
  12. ^ Saara Wendisch: Respektpreis 2012. Ates vertritt Kardinal Woelki. 13 Nisan 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. In: Der Tagesspiegel, 5. Dezember 2012.
  13. ^ Rezension von «Große Reise ins Feuer»: „Sie sprechen aber gut Deutsch!“, Süddeutsche Zeitung, 19. Mai 2003, von Elke Nicolini
  14. ^ Anna Reimann: Plädoyer für einen muslimischen Luther. 5 Haziran 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. In: Spiegel online, , 30. Oktober 2007, Rezension zu Der Multikulti-Irrtum.
  15. ^ 721. Tatort-Folge «Familienaufstellung» 18 Eylül 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., aufgerufen am 12. April 2014.