Seikan Tüneli

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Seikan Tüneli'nin haritası
Coğrafya
Ülke(ler)Japonya
Bölge(ler)Hokkaidō, Honşū
Giriş (kuzey)
41°35′33″N 140°19′19″E / 41.5924°K 140.3220°D / 41.5924; 140.3220 (Kuzey giriş)
Giriş (güney)
41°10′39″N 140°27′29″E / 41.1776°K 140.4581°D / 41.1776; 140.4581 (Güney giriş)
Harita
Özellikler
AmaçDemiryolu ulaşımı
DurumKullanımda
GeçişTsugaru Boğazı
KullanımDemiryolu
Sürüş hızı140 km/h
Yapım süresi22 Nisan 1964- 13 Mart 1988
Açılış13 Mart 1988 (35 yıl önce) (1988-03-13)
Maliyet4,3 Milyar Euro
SahibiJapan Railway Construction, Transport and Technology Agency
Uzunluk53,85 km
Wikimedia Commons
Tüneller

Seikan Tüneli (Japonca青函トンネル Seikan Tonneru veya 青函隧道 Seikan Zuidō), Japonya'da Honshu ve Hokkaido adalarını birbirine bağlayan ve 53.85 kilometrelik demiryolu tünelidir. Dünyanın en uzun demiryolu tüneli olup 23.3 kilometresi denizin altından geçmektedir. Tünel en derin yerinde deniz seviyesinden 240 metre aşağısında ve deniz dibinden ise 100 metre derinlikte yer almaktadır.[1]

Tarihçe[değiştir | kaynağı değiştir]

Tünelin yapımına 1954 yılında aralarında Tōya Maru dahil olmak üzere 5 yolcu gemisinin şiddetli bir tayfunda batması ve 1430 yolcunun ölmesi sonucu karar verildi.[2] 9 yıl süren projelendirme çalışmaları sonucu tünelin inşaatı 1964 yılında başlanarak 1988 yılında tamamlanmış ve o dönemin rakamları ile 538,4 milyar yene (3,6 milyar Amerikan doları) mal olmuştur. Tünelin açılışı ise 13 Mart 1988 yılında gerçekleştirilmiştir.[3]

Tünelin tasarımında, gelecekte Shinkansen trenlerinin kullanımını mümkün kılacak şekilde yumuşak kavisler ve meyiller kullanılmış olup 2016 yılında Hakodate'ye seferlerin başlatılması planlanılmaktadır.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "Seikan Tunnel Trivia". 18 Ekim 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Mart 2015. 
  2. ^ Matsuo, S. (1986). "An overview of the Seikan Tunnel Project Under the Ocean". Tunnelling and Underground Space Technology. 1 (3/4). ss. 323-331. doi:10.1016/0886-7798(86)90015-5. 
  3. ^ Morse, D. (Mayıs 1988). "Japan Tunnels Under the Ocean". Civil Engineering. 58 (5). ss. 50-53. 

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]