Nicolas Boileau

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Nicolas Boileau-Despréaux

Nicolas Boileau-Despréaux (1 Kasım 1636 - 13 Mart 1711), Fransız şair ve eleştirmen.[1] Klasisizmin kurucusu olarak kabul edilir.

Boileau, Fransa'da bir mahkeme kâtibi olan babasının yanında büyüdü ve bu sayede kitaplarla yakın oldu. Avrupa edebiyat tarihinde önemli bir yer edinen şair, klasik şiir akımının kurallarını belirlemede etkin oldu ve bu akımın önemli temsilcilerinden biri oldu.

Yaşamış olduğu zaman diliminde Despréaux ismi ile anılan yazar, babasının talebiyle başladığı dini eğitimi yarıda kesip hukuk öğrendi. 1656 yılında da avukatlık sıfatını kazandı; ancak işini hiç yapmadı. Babasının vefatından sonra ise kendini tamamıyla edebiyata verdi. Furetiere, Racine, Moliere vs. ile dostluklar yaparak, 1660'ta bu alandaki çalışmalarına başladı. Ondört yıl gibi kısa sayılabilecek bir zaman diliminde "Satires", "Epitres", "L'art poetique", "Le Lutrin" gibi eserlerini yazdı. Satires nedeni ile büyük saldırılara maruz kaldı. Bu yüden pek çok düşman sahibi oldu. Öte yandan, birçok önemli kişinin de dostluğunu edindi ve bu kişiler, ona yardımlarda da bulundular. 1672 senesinde kral ile tanıştırıldı. 1676'da ise Racine ile beraber kralın tarihçisi olmayı başardılar. 1684'te Fransız Akademisi'ne üyeliği başladı. 1687-1694 yılları arası dönemde Akademi'de süregelen "Eskiler ve Yeniler" tartışmasında "Eski"leri savundu.

Hayatının son yıllarını Auteuil'deki evinde, sağlık sorunları ile ve yalnız geçirdi. En sonda Notre-Dame manastırına çekilip vefat etti.

Eserleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ France, Peter (1995). The new Oxford companion to literature in French. Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0198661252. 

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]