Michel Poniatowski

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Michel Poniatowski (d. 16 Mayıs 1922, Paris - ö. 15 Ocak 2002, Rouret (Alpes-Maritimes)) Fransız sağcı siyasetçi, eski bakan.

Ailesi[değiştir | kaynağı değiştir]

3. paylaşım öncesi son Polonya kralı Stanislas-Auguste Poniatowski ve prens Joseph Poniatowski ile Napolyon Bonapart ile aynı aileden olup, prens Charles Casimir Poniatowski ile Anne de Caraman-Chimay'nin oğludur.

Direnişi ve Eğitimi[değiştir | kaynağı değiştir]

II. Dünya Savaşı sırasında direniş hareketinde yer alıp, 1. Şok ve Paraşütçüler Taburu'nda hizmet vermiştir. Savaş sonrasında Yükseköğrenimini tamamlaşıp olup, Ulusal İdare Okulu mezunudur.

Mesleki Kariyeri[değiştir | kaynağı değiştir]

Maliye alanında, Fas'ta kariyerine başlamış ardından Washington, DC'de büyükelçilikte mali ataşe olarak görev yapmıştır. Başbakan Pierre Pflimlin'in kabine direktörlüğünü yapmış, 1959-1962 yıllarında Valéry Giscard d'Estaing'in kabine direktörlüğü, 1962-1965 yıllarında da Giscard Maliye Bakanı iken danışmanlık görevini üstlenmiş ve 1963-1967 yıllarında Maliye Bakanlığı Sigorta Genel Müdürlüğü yapmıştır.

Siyasi Kariyeri[değiştir | kaynağı değiştir]

Fransız Cezayiri'nin savunucusu olup, Bağımsız Cumhuriyetçi Parti'den 1967 yılında Val-d'Oise milletvekili seçilmiştir. Aynı sene Bağımsız Cumhuriyetçiler Ulusal Birliği'nin (FNRI) genel sekreteri, 1975 yılında da parti genel başkanı seçilmiştir. 1971 yılında l'Isle-Adam Belediye Başkanı

Bakanlıkları[değiştir | kaynağı değiştir]

1973-1974 yılları arasında Kamu Sağlığı Bakanlığı yapmıştır. 1974 cumhurbaşkanlığı seçimlerini Valéry Giscard d'Estaing'in kazanmasında en büyük katkıyı yapandır. 27 Mayıs'ta Giscard cumhurbaşkanlığına başlamış, 28 Mayıs'ta da kendisi Devlet Bakanı, İçişleri Bakanı atanarak 1. Jacques Chirac Hükümeti'nin 2 numaralı ismi olmuştur. İdam cezasını sıkı şekilde savunmuştur. 1977 belediye seçimlerinde iktidarın başarısızlığa uğraması sonucu yeni kurulan hükümette ve daha sonraki hiçbir hükümette yer almamıştır. 1978 yılında Fransız Demokrasisi için Birlik'in kuruluşuna katılmış ve partinin onursal başkanı olmuştur. 1981 yılına kadar Cumhurbaşkanının şahsi temsilcisi olmuştur.

Siyasi Kariyerinin Sonları[değiştir | kaynağı değiştir]

1979 - 1989 yılları arasında Avrupa Parlamentosu'nda bulunmuş, Demokratik ve Liberal Grup'un Grup Başkanvekilliğini ve 1979-1989 yılları arasında çeşitli komisyonların başkanlığını yürütmüştür.

Eylül 1983'te Dreux'de yerel ara seçimlerde RPR-UDF'nin birleşik bir liste oluşturmasını desteklemiş ayrıca Front National ile de ittifak yapılmasını şu sözlerle desteklemiştir: "Fransa'da faşist tehlike sağdan değil soldan gelir, bu onların zihinsel ve yöntemsel işidir. O zaman sol faşistlere karşı oy vermek gerekir."

1989 - 1995 yılları arasında Val-d'Oise senatörlüğü yapmıştır. Front National (FN) ile ittifakı savunurken Sosyalistlerle Komünistlerin ittifakı örnek vermiştir. Atipik bir UDF'li olarak, 1991 yılı sonunda partisi tarafından bu görüşleri yadsınmıştır. 1992 bölgesel seçimleri ve 1993 milletvekili seçimleri'nde de FN ile ittifakı desteklemiştir.

1995 Fransa cumhurbaşkanlığı seçimleri'nde Jacques Chirac'a karşı Édouard Balladur'ü desteklemiştir. 3 yıl sonra Charles Millon'un Hristiyan-Liberal Sağ'ının kuruluşunda yer almıştır.

1999 yılında belediye başkanlığından çekilmiş ve yerine oğlu Axel Poniatowski geçmiştir.

Özel Yaşamı[değiştir | kaynağı değiştir]

28 Şubat 1946 tarihinde Paris 16. arrondissement'da Gilberte de Chavagnac ile evlenmiştir ve bu evlilikten 4 çocuğu olmuştur:

  • Ladislas Poniatowski (d. 10 Kasım 1946), Eure senatörü
  • Isabelle de Maigret (d. 9 Şubat 1948)
  • Axel Poniatowski (d. 3 Ağustos 1951), L'Isle-Adam belediye başkanı ve Val-d'Oise milletvekili
  • Bruno Poniatowski (d. 10 Ağustos 1952)

Görevleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Yerel Yönetimler

  • Mart 1971 - 1 Şubat 1999 : L'Isle-Adam Belediye Başkanı

Meclis

  • 3 Nisan 1967 - 5 Mayıs 1973 : Val-d'Oise 1. seçim çevresi milletvekili

Senato

  • 10 Ocak 1989 - 1 Ekim 1995 : Val-d'Oise senatörü

Avrupa Parlamentosu

  • 17 Temmuz 1979 - 24 Temmuz 1989 : Avrupa Parlamentosu milletvekili
    • 30 Ekim 1979 - 23 Temmuz 1984 : İşbirliği ve Kalkınma Komisyonu Başkanı
    • 9 Mart 1982 - 23 Temmuz 1984 : Demokratik ve Liberal Grup Başkanvekili
    • 26 Temmuz 1984 - 24 Temmuz 1989 : Teknoloji, Araştırma ve Enerji Komisyonu Başkanı
    • 13 Aralık 1985 - 5 Nisan 1987 : Reformcu, Demokratik ve Liberal Grup Başkanvekili
    • 15 Mayıs 1988 - 24 Temmuz 1989 : Reformcu, Demokratik ve Liberal Grup Başkanvekili

Hükümet

  • 5 Nisan 1973 - 27 Mayıs 1974 : Kamu Sağlığı ve Sosyal Güvenlik Bakanı
  • 28 Mayıs 1974 - 29 Mart 1977 : Devlet Bakanı, İçişleri Bakanı