Metin

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Metin, Arapça'ya mensup bir kelime olup, "mtn" köklerinden türemiş, 'yazı parçası, yazıyı oluşturan unsurların her bir bölümü' olarak tanımlanmıştır. [1] Ayrıca Türk Dil Kurumunun resmi internet sayfasında da konu hakkında metin sözcüğü ile ilgili;

  1. Bir yazıyı biçim, anlatım ve noktalama özellikleriyle oluşturan kelimelerin bütünü, tekst.
  2. Basılı veya el yazması parça.' şeklinde tanımlanmıştır

Bilgi ve Belge Yönetimine Göre Metin Tanımlaması[değiştir | kaynağı değiştir]

Bilgiye ulaşmanın hem çok kolay hem de çok zor olduğu şu son zamanlarda, insanların bilgi ihtiyacını karşılamak için ille de basılı kaynaklara yönelmelerini beklemek oldukça yanlış bir düşünce biçimidir. Bilgi patlaması teriminin tam anlamıyla karşıladığı bu bilgi çokluğu içerisindeki karmaşa, bilgiye olan talebin büyüklüğünü anlatmakla beraber; doğru bilgiye ulaşmanın zorluğunu da belirtmiş oluyor.

Günlük hayatta yapmış olduğumuz gazete,kitap,magazin okuma, radyo dinleme, televizyon ya da film izleme, bilgisayar kullanma gibi hareketler bilgiye ulaşmak için kullandığımız yollardır. Her şeyin bu kadar çok ve çabuk değişti bir zaman diliminde, bilgiye ulaşmak için en önemli araçlardan birisi olarak tanımladığımız, bilgiye dayalı belgenin ham maddesi metinin ulaşım ve kullanım yollarının değişmemesini beklemek eksik bir düşüncedir.

İnternet üzerindeki bilginin kolay ulaşımlı ve esnek bir bağlantı paylaşımını sağlamak olarak tanımlayabileceğimiz hypertext kelimesi yazılı metnin eski lineer kısıtlarının aşılması anlamına gelir.

Hipertekst'in Kullanımı ve Türleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Hipertekst belgeler birer iletişim araçlarıdır. Bu iletişim aracı kullanım ve karakter özelliği olarak iki bölümde incelenebilir. Dinamik İletişim ve Statik İletişim. Dinamik İletişim'e ait belgeler kısa ömürlüdür ve tekrar edilebilirliği olmayan enstantane bir özellik taşır. Web sayfaları, telefon, televizyon, radyo bu tanımlama için bazı örneklerdir. İkinci çeşidi ise Statik İletişimdir. Statik İletişime ait belgeler ise kalıcı, tekrar edilebilir ve süreklilik arz eder. Yazılı, basılı, kayıt altına alınmış her türlü bilginin yer aldığı iletişim araçları bu grup içinde düşünülür. Haberin ya da bilginin anlaşılmaması durumunda geriye dönülebilindiği gibi, alıcının yorulması halinde dinlenmesi ve bıraktığı yerden devam etmesi mümkündür. [2]

Hipertekst'in Kullanım Amacı[değiştir | kaynağı değiştir]

Statik belgelere dayalı hipertekstlerin içindeki bilgilerin çapraz bağlantı koleksiyonlarıyla kullanılabilir olmasıdır. Bu terimi ilk kullanan kişi olan Ted Nelson hipertekst için 'yazmanın en genel biçimi' ifadesini kullanmıştır. Doğal yollar dışında çeşitli işlemlerden geçirerek bilgisayar tabanlı dijital çerçevede bilginin sunulması işine denir. Bunun ilk örneği mikrofilmlerdir.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Prof. Dr. İsmail Parlatır, Osmanlı Türkçesi Sözlüğü
  2. ^ Prof. Dr. İrfan Çakın-Hacettepe Üniversitesi Bilgi ve Belge Yönetimi Bölümü

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]