La Paura

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
La Paura
Non credo più all'amore
Yönetmen Roberto Rossellini
Yapımcı Herman Millakowsky
Senarist Roberto Rossellini
Sergio Amidei
Franz von Treuberg
Hikâye Stefan Zweig
Oyuncular Ingrid Bergman
Mathias Wieman
Renate Mannhardt
Kurt Kreuger
Müzik Renzo Rossellini
Görüntü yönetmeni Carlo Carlini
Heinz Schnackertz
Kurgu Jolanda Benvenuti
Walter Boos
Dağıtıcı Minerva Film SpA
Cinsi Sinema filmi
Türü film noir
Renk Siyah-beyaz
Çıkış tarih(ler)i 5 Kasım 1954 (1954-11-05)  Almanya
18 Şubat 1955 (1955-02-18)  İtalya
Süre 83 dakika
Ülke Almanya, İtalya
Dil Almanca, İtalyanca

La Paura (İngilizceFear) Roberto Rossellini'nin yönettiği ve eşi Ingrid Bergman'ın oynadığı 1954 dram filmidir. Film İngilizce Angst olarak İngilizce konuşulan ülkelerde piyasaya sürülmüştür. Bu gevşek bir Stefan Zweig romanı Fear uyarlamasıdır. Film Münih'te, eş zamanlı olarak Almanca ve İngilizce olarak çekildi. Rossellini on yıl önceki Alman filmi Almanya, Sıfır Yılı çevirdikten sonra maddi ve manevi açıdan Almanya'nın yeniden yaratılmasını araştırmak ister.[1] Film, Hitchcock ve Alman dışavurumculuk etkileri taşıyan bir kara filmdir.

Konusu[değiştir | kaynağı değiştir]

Irene Wagner (Bergman), önde gelen Alman bilim adamı Profesör Albert Wagner (Wieman) eşidir. Erich Baumann (Kreuger) ile bir ilişkisi vardır. Masumiyet ve "mükemmel evliliği" korumak umuduyla Irene, bunu kocasına iftira etmez. Bu durum Irene'de kaygı ve suçluluğa yol açar. Bu arada, Johann Schultze (Mannhardt), Erich'in kıskanç, (eski) kız arkadaşı, ilişkiyi öğrenir ve Irene'ye şantaj yapmaya başlar. Böylece Irene'nin kendine uyguladığı psikolojik işkence, sert bir gerçekliğe döner. Irene bu zorbalığının onu korkutmaya yönelik bir komplo olduğunu öğrenir ve ölümcül bir öfkeye kapılır. İntihara teşebbüs eder ve son dakikada kocası tarafından kurtarılır.

Oyuncular[değiştir | kaynağı değiştir]

Filmle ilgili yorum ve görüşler[değiştir | kaynağı değiştir]

Film İtalya ve Almanya'da yayımından sonra iyi iş yapmadı. Devamında italyan dağıtımcı filmi tekrar kurguladı ve Non credo più all'amore (artık aşka inanmıyorum) adıyla tekrar piyasaya sürdü. Bu versiyonda balık avlama sahnesi kısaltılmış, iki sessiz sekansa açıklayıcı anlatım eklenmiştir. Ayrıca filmin sonu Bergmanın bir kır evinde ailesinin yanında intiharı ile değil eşinden ayrılıp çocukları için yaşamaya devam etmesi şleklinde değiştirilmiştir.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "Film Exhibitions: 2006: Roberto Rossellini". The Museum of Modern Art. 10 Mayıs 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Mayıs 2008. 

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]