LTE

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
LTE'nin kullanılabilir olduğu ülkeler gösteriliyor
  LTE'nin kullanılabilir olduğu ülkeler
  LTE'nin geliştirildiği/kullanmaya hazırlanan ülkeler
  LTE'nin denemelerinin yapıldığı ülkeler
  LTE'nin kullanılmadığı ülkeler
LTE logosu.

LTE (İngilizce: Long-Term Evolution yani Uzun vadeli evrim), 4G LTE adı ile de pazarlanan GSM/EDGE ve UMTS/HSPA ağ teknolojilerine dayalı yüksek hızlı kablosuz veri aktarım standardı.

3GPP kapsamında geliştirilmeye başlanmıştır. LTE arayüzü 2G ve 3G iletişimi desteklemektedir.

Bağlantı hızı, cep telefonlarında 300 Mbit/s'dir.

LTE standardı Mart 2011 yılında belirlenmiştir. 2012 yılında CDMA operatörleri LTE geçme planı yapmış, 2013 yılında ise hizmetler başlatılmıştır.

Herhangi bir zamanda herhangi bir yerde her çeşit ağ hizmetini tek bir noktada birleştiren 4G, tümüyle IP tabanlı, kablolu ya da kablosuz bilgisayar, tüketici elektroniği, iletişim teknolojileri ile iç ve dış ortamlarda kullanılacak, 100 Mbit/s - 1 Gbit/s arası veri iletim kapasitesini sağlayabilen tek sistemdir.

Tarihçe[değiştir | kaynağı değiştir]

2004 yılında NTT DoCoMo tarafından Japonya'da önerilmiştir. İlk çalışmalar 2005 yılında başlamıştır.[1] Mayıs 2007'de LTE/SAE önizleme sürümü geliştirilmiştir.[2][3] Aralık 2009'da TeliaSonera firması tarafından ilk modem duyurulmuştur. Eylül 2010'da ilk LTE destekleyen telefon ( Samsung SCH-r900) üretilmiştir.[4] Mart 2011 yılında LTE standardı belirlenmiştir.[5] 2012 yılında CDMA operatörleri LTE geçme planı yapmıştır. 2013 yılında hizmetler başlatılmıştır.[6]

Ülkelerin 4G LTE'ye geçme oranları[değiştir | kaynağı değiştir]

Tablodaki veriler Şubat 2018'e aittir.[7]

No Ülke(Bölge) Oran
1  Güney Kore %97.49
2  Japonya %94.70
3  Norveç %92.16
4  Hong Kong %90.34
5  ABD %90.32
6  Hollanda %89.64
7  Macaristan %89.26
8  Kuveyt %88.40
9  Litvanya %88.40
10  Çek Cumhuriyeti %87.37
68  Türkiye %67.95

LTE-Advanced[değiştir | kaynağı değiştir]

LTE-Advanced sistemi, 4G LTE sistemi üzerine kurulu bir teknolojidir. Bazı operatörler bu sistemi 4.25G ya da 4.5G olarak lanse etmeye çalışsa da LTE-Advanced bir 4G sistemidir. LTE-Advanced'in LTE’den farkı, birden çok ayrı taşıyıcıyı birleştirerek 300/450 Mbps hızına ulaşılabilmesidir.

İlk 2004 yılında 4G'ye bağlı LTE teknolojisini NTT DoCoMo firması Japonya'da duyurmuştur.17 Ağustos 2009'da ilk 4G testi ABD'nin Boston ve Seattle kentleri arasında dünyanın önde gelen iletişim şirketlerinden Verizon yoluyla yapılmıştır.

Test sırasında görüntü, dosya indirme- yükleme, internette gezinti, ses aktarımı, Voice over Internet Protocol (VoIP) ile LTE 4G üzerinden denenmişti. Hizmetin tüm ABD'yi yayılması ise 2014 yılını buldu.

Vo-LTE[değiştir | kaynağı değiştir]

Vo-LTE ise LTE ve LTE-Advanced üzerinde çalışan ve IP tabanlı olmayan yüksek kaliteli ses iletimi teknolojisidir.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

Boş kaynak (yardım) 

  1. ^ "Work Plan 3GPP (Release 8)". 16 January 2012. Erişim tarihi: 1 March 2012. 
  2. ^ "LSTI job complete". Erişim tarihi: 1 March 2012. 
  3. ^ "LTE/SAE Trial Initiative (LSTI) Delivers Initial Results". 7 November 2007. 21 Temmuz 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 March 2012. 
  4. ^ Temple, Stephen. "Vintage Mobiles: Samsung SCH-r900 – The world's first LTE Mobile (2010)". History of GMS: Birth of the mobile revolution. 26 Ocak 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  5. ^ LTE – An End-to-End Description of Network Architecture and Elements. 3GPP LTE Encyclopedia. 2009. 
  6. ^ "AT&T commits to LTE-Advanced deployment in 2013, Hesse and Mead unfazed". Engadget. 2011-11-08. 9 Ağustos 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2012-03-15. 
  7. ^ https://opensignal.com/reports/2018/02/state-of-lte