Kıymetli evrak

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Kıymetli evrak; Ticaret Kanunu’nda, bunlarda mündemiç olan hak senetten ayrı olarak dermeyan edilemediği gibi, başkalarına da devredilemez senetlerdir” şeklinde tanımlanmıştır.[1] Kanunda yer alan bu tanımda, kıymetli evraklar, bir hakkın aracı değil, hakkın unsuru olarak kabul edilmektedir. Hak böylece senede bağlanarak, bir yandan tedavül kolaylığı sağlanırken, diğer yandan şekil şartları ve tekeffül hükümleri ile de güvenlik ihtiyacı güdülmektedir. Birer kıymetli evrak olan para, emtia ve pay senetleri tedavül ve güvenliği en iyi şekilde sağlarlar. Kısaca, kıymetli evrak, hakkın senede bağlı olduğu ve hakkın senetsiz olarak ileri sürülemediği ve devrinin mümkün olmadığı,içerdikleri hakkı temsil etmeleri bakımından bizatihi bir değer ifade eden senetlerdir.

Kıymetli evrakın tasnifi[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. Temsil ettikleri hakkın türü bakımından
    1. Alacak Senetleri (poliçe, bono, çek), tahvil
    2. Pay senetleri ve ilmuhaberler
    3. Emtia senetleri ; Ayni hakları temsil eder (taşıma senedi, makbuz senedi, varant, konşimento)
    4. Yedek edim yetkisi içeren senetler ; Tahviller
    5. Bir hakkın kullanılmasi talebini içeren senetler ; Kuponlar
  2. Kamu güvenliğine sahip olup olmama bakımından
  3. İskonto esasına dayalı olup olmama
  4. Düzenlenmelerine sebep olan hukuki işleme olan ilgisine göre;
    1. İlli (sebebe bağlı) kıymetli evraklar
    2. Kurucu kıymetli evraklar

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Türk Ticaret Kanunu m. 557