MKE Kırıkkalespor

Vikipedi, özgür ansiklopedi
(Kırıkkalespor sayfasından yönlendirildi)
Jump to navigation Jump to search
MKE Kırıkkalespor
MKE Kırıkkalespor logosu
Tam isim MKE Kırıkkale Spor Kulübü
Renkler          Kırmızı-Lacivert
Kuruluş 1967
Stadyum Fikret Karabudak Stadyumu,
Kırıkkale
(Kapasite: 5.402)
Başkan Türkiye Mustafa Demirel
Teknik direktör Türkiye Fuat Gümüşay
Lig Amatör Lig
2017-18 BAL/6. Grup, 12. (düştü)
Resmî site mkekirikkalespor.com
İç saha
Deplasman
Üçüncü

Makine Kimya Endüstrisi Kırıkkalespor ya da kısaca MKE Kırıkkalespor, 1967 yılında kurulan Kırmızı-Lacivert-Beyaz renklere sahip futbol kulübü. 2016-17 sezonunda yeniden Bölgesel Amatör Lig'de oynamaya hak kazanmıştır. Resmî olarak 1967 yılında kurulan kulüp daha önce mücadele ettiği, 1. Lig ve 2. Lig'de bir kez, 3. Lig'de 2 kez ve Gençlik ve Spor Bakanlığı Kupası'nda da 1 kez şampiyon olmuştur. Maçlarını, 5,402 seyirci kapasitesine sahip Fikret Karabudak Stadyumu'nda oynamaktadır.

Tarihçe[değiştir | kaynağı değiştir]

Kırıkkale’de futbol MKE Askeri Fabrikalarının kurulması ile birlikte başlar ve 1930’lu yılların içinde bu fabrikaların her birinin kendi takımlarını kurması ile birlikte gelişir. Kurumlar arası lig maçlarının oynandığı bu dönemde, MKE Askeri Fabrikalar Genel Müdürü Fikret Karabudak Paşa’nın emriyle Fikret Karabudak Stadyumu inşasına başlanır. 1930’lu yılların sonlarında yapımı tamamlanarak hizmete açılan stadyumun ilk zemini kömür cürufu üzerine serpilmiş ince ırmak kumudur.

MKE Askeri Fabrikalar zamanında harp sanayi sınıfından birçok ünlü futbolcu Kırıkkale’de askerlik yapar ve fabrikalar arası lig maçlarında da oynarlar. Bunlardan bazıları Galatasaraylı Sarı Naci lâkaplı Naci Özkaya, Beşiktaşlı kaleci Ethem Karpat[1] ve Vefalı Arap Lütfü’dür.

1950 yılında askeri fabrikaların MKE Kurumu’na dönüşmesi ve sivilleşmesi ile birlikte fabrikalar arası lig ve takımlar fesh olur. Sadece MKEK Mühimmat Fabrikası bünyesinde Kırıkkale Gücü ile MKEK Çelik Fabrikası bünyesinde Çelik Hadde futbol takımları, Ankara Amatör Kümede faaliyetlerine devam ederler.

1957 yılında MKEK Bölge Müdürlüğü İnşaat Kısım Müdürü Avni Gürsel, Kırıkkale’de kırmızı-lacivert renklere sahip, Kırıkkale İdman Yurdu isminde üçüncü bir amatör takım kurar.

1958-59 sezonunda Ankara 4. Amatör Kümede lig maçlarına başlayan bu takım her sene küme atlayarak 4. senesinde Ankara Amatör 1. Kümeye yükselir. Bu kümedeyken amatörler arasında ün yapmış olan Ankara Muhafız Gücü’nü sahasında yenen tek sivil takım unvanını kazanır.

Amatör kümedeki bu başarılı gidişatı profesyonelliğe taşımak isteyen takım, Yılmaz Akcan’ında destekleriyle, kırmızı-lacivert renkleri ve Kırıkkalespor ismi ile 1967-68 sezonunda 3. Lig'e alınır. İlk kulüp başkanı Yılmaz Akcan, ilk teknik direktör Necdet Niş’dir. Takım profesyonel olduktan sonra Kırıkkale Gücü takımına bir çatı ve isim altında birleşme teklifinde bulunur ancak bütün çabalar sonuçsuz kalır.

O zamanlar Fikret Karabudak Stadyumu, MKE kurumuna ait olduğu için, stadyumdan ve tesislerden birinci derecede Kırıkkale Gücü yararlanmakta, Kırıkkalespor ise kapalı beton tribünün altındaki bölümü kullanmaktaydı. Bu mağduriyetin giderilmesi bakımından şehrin mülkî amirlerinin de devreye girmesiyle iki takımın profesyonel çatı altında birleştirilmesi, 1968 Ocak ayında her iki takımın yaptığı genel kurul toplantılarında uzun süren pazarlıklar sonucunda gerçekleşir. Lacivert-beyaz renklere sahip Kırıkkale Gücü'nün, Lacivert-Kırmızılı Kırıkkalespor’ a katılması neticesinde ortak renk olan lacivertin yanına Kırıkkalespor’un kırmızısı ile Kırıkkale Gücü’nün beyazı eklenmiş ve böylelikle kırmızı-lacivert-beyaz renklere sahip, Türkiye’nin ilk 3 renkli futbol takımı tescil edilmiştir.

1973-74 sezonu başında teknik direktörlüğe Doğan Ağaltay getirilir. O zamana kadar Doğu grubunda mücadele eden Kırıkkalespor, İstanbul-Ege grubuna alınır ve 22 takım içinde bitime üç hafta kala şampiyonluğunu ilan ederek 2. Lig'e yükselir.

Kurulduğu 1967 yılından, 2. Lig'e çıktığı 1974 yılına kadarki 8 sezonda sahasında mağlup olmayan Türkiye’nin tek takımı olan Kırıkkalespor, kendi sahasındaki ilk mağlubiyetini 1974-75 sezonunda Eskişehir Demirspor’dan almıştır (0-1).

Kırıkkalespor, 1975-76 sezonunda şampiyonluk maçında kendi sahasında Tarsus İdmanyurdu ile oynamış, ancak çıkan olaylar nedeniyle maç yarım kalmış ve Tarsus İdmanyurdu hükmen galip sayılarak şampiyon olmuştur. Şampiyonluğu son maçta Tarsus İdmanyurdu’na kaptıran Kırıkkalespor, mevcut kadroya yapılan takviyelerle birlikte takımın başına da millî eski futbolcu olan Suat Mamat'ı getirmiştir. Başkan Ali Rıza Öztürk, genel kaptan Ali Koç Uzel ve diğer yönetim kurulu üyeleri, Türkiye’de ilk defa bir ilçe takımını Türkiye 1. Ligi'ne çıkarma başarısı göstermişlerdir.

Maddi imkânsızlıklar nedeniyle 1. Lig'de tutunamayan Kırıkkalespor, bir yıl sonra yeniden 2. Lig'e düşmüştür. 1988'de 2. Lig'den düşen, 1999'a kadar 3. Lig'de kalan, sonraki 2 yıl 2. Lig'de oynadıktan sonra 2001'de Türkiye liglerinin üçüncü kademesi olan 2. Ligde oynamaya devam etti. Yüklü mali kriz sebebiyle 2008-2009 sezonunda 3. Lig'e düşmüş, 2011-12 sezonunun son haftasında Hacettepe'ye deplasmanda 2-0 yenilince de ligi sondan 4. bitirmiş ve Bölgesel Amatör Lig'e düşmüştür. Kırıkkalespor, 2014-15 sezonunda Bölgesel Amatör Lig 6. Grubu'nu 3. sırada tamamlamış, sezon sonunda Türk Metal Kırıkkalespor ile oynadığı play-out karşılaşmasını 3-2 kaybederek Kırıkkale 1. Amatör Küme'ye düşmüştür. 2015-16 sezonunda Kırıkkale 1. Amatör Lig'de şampiyon olan Kırıkkalespor, aynı sezonda Türk Metal Kırıkkalespor'un 3. Lige çıkması sonucu, baraj maçına gerek kalmadan yeniden BAL'a yükselmiştir.

Başarıları[değiştir | kaynağı değiştir]

Şampiyonluk (1): 1977-78
Üçüncülük (1): 1975-76
Şampiyonluk (1): 2006-07
Şampiyonluk (2): 1973-74, 1998-99
İkincilik (3): 1968-69, 1972-73, 1997-98
Üçüncülük (5): 1967-68, 1970-71, 1971-72, 1990-91, 1994-95
Şampiyonluk (1): 1978
  • Kırıkkale 1. Amatör Ligi
Şampiyonluk (1): 2015-16

Lig Mücadeleleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "Ethem Karpat". Beşiktaş Jimnastik Kulübü. 15 Kasım 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://www.webcitation.org/6L9oSNHNZ. Erişim tarihi: 15 Kasım 2013.