Julia Flavia

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
Roma İmparatorluk Hanedanları
Flavius Hanedanı
Vespasian
Çocukları
   Titus
   Domitian
   Domitilla
Titus
Çocukları
   Julia Flavia
Domitian
Çocukları
   Her ikisi de genç yaşta ölen 1 oğul ve 1 kız

Julia Flavia (17 Eylül 64 - 91) İmparator Titus ve ikinci evliliğini yaptığı Marcia Furnilla'nın kızı. Titus, Furnilla'dan Julia'ın doğumunun ardından boşanmış ve onun altıncı doğum gününde Kudüs'ü fethetmiştir. Julia Roma'da doğmuştur ve aynı zamanda Flavia Julia, Julia, Flavia, Flavia Julia Titii, Titii Julia ve Julia Titii olarak da bilinir.

Büyüdüğünde babası Titus, kardeşi Domitian'a onunla evlenmesini teklif etti ancak Domitian Domitia Longina'ya delicesine aşık olduğu için bu teklifi reddetti. Daha sonra Julia, kuzeni Flavia Domitilla ile evlenen Konsül Titus Flavius Clemens'in kardeşi ve ikinci dereceden kuzeni Titus Flavius Sabinus'la (82 yılında Konsül) evlendi. Bundan sonra Domitian tarafından baştan çıkartıldı.

Babası ve kocası öldüğünde, Dio 67.3, sözleriyle Domitian:

onunla çok az bir gizleme gayretiyle karı koca gibi olarak yaşadı. Ardından çevresinin isteği üzerine Domitia ile yeniden barıştı ancak Julia ile olan ilişkisi eskisinden daha az değildi.

Hamile kalınca, Julia çıkan söylentilere göre düşük yapmaya zorlanması (kuşkulu olmasına rağmen) sonucu öldü. Julia tanrılaştırıldı ve külleri daha sonra Flavianlar Tapınağı'nda yaşlı bir bakıcı tarafından Domitian'ın külleriyle karıştırıldı. (Suetonius,Domitian 17.3)

Tarihçi Suetonius tarafından anlatılan bir anekdota göre, kahraman Jason Kartaca'ya yapılan bir seferden geri döndükten sonra, Julia ile hemen evlenmeyi ummuştu. Julia onu anında reddedince, yanıt olarak yatak odasının kapısına bir fıçı şarap fırlatmıştı. Bu küçük bir skandala neden olmuştu ama şans eseri senatonun çabuk davranması sonucu büyümeden önlenmişti.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Suetonius, On iki Sezar -
    • Titus
  • Domitian 17, 22
  • Dio Cass. Ixvii. 3
  • Plin. Ep. iv. 11. § 6
  • Philost. Vit. Apoll. Tyan. vii. 3.