Jean Améry

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Jean Améry
Doğum Hanns Chaim Mayer
31 Ekim 1912(1912-10-31)
Viyana, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu
Ölüm 17 Ekim 1978 (65 yaşında)
Salzburg, Avusturya
Milliyet Avusturyalı
Meslek Yazar, Filozof
Önemli eser(ler) Suç ve Kefaretin Ötesinde
Kurul üyeliği Deutsche Akademie für Sprache und Dichtung
Jean Améry'nin Viyana Zentralfriedhof'daki mezarı

Jean Améry (31 Ekim 1912 - 17 Ekim 1978), doğum adıyla Hanns Chaim Mayer, Avusturyalı deneme yazarı. Yapıtlarının özünü II. Dünya Savaşı sırasında yaşadıkları oluşturmaktadır.

Erken Yaşamı[değiştir | kaynağı değiştir]

Yahudi bir baba ve Katolik bir anneye sahipti ve babası 1916 yılında I. Dünya Savaşı sırasında cephede öldü. Annesi tarafından bir Katolik olarak yetiştirildi.[1]

Viyana'da felsefe öğrenimi görürken Nazilerin Belçika'yı işgaline karşı çıkanlar arasında yer almış, Gestapo tarafından yakalandıktan sonra Auschwitz, Buchenwald, Bergen-Belsen Nazi toplama kamplarında tutsak edilmiştir. 1945'te serbest bırakılan Améry daha sonra Belçika'ya yerleşmiştir.

Savaştan Sonra[değiştir | kaynağı değiştir]

Savaştan sonra Fransız kültürüyle olan birlikteliğini ve Alman kültüründen ayrışmasını sembolize etmesi için Hanns Mayer olan adını Jean Améry (soyadında Fransızca bir anagram yaparak) adını değiştirdi.[1] İsviçre'deki Almanca gazeteler için bir kültür gazetecisi olarak çalışarak Brüksel'de yaşadı. Sadece İsviçre'de yayın yaparak Almanya ve Avusturya'da kitap yayınlamayı senelerce reddetti.

Alman şair Helmut Heißenbüttel'in eleştirdiği 1964 yılına kadar ölüm kamplarındaki deneyimleriyle ilgili hiçbir şey yazmadı ve daha sonra Jenseits von Schuld und Sühne'yi (Suç ve Kefaretin Ötesinde) yazdı. Bu eser daha sonra Sidney ve Stella P. Rosenfeld tarafından "At the Mind's Limits: Contemplations by a Survivor on Auschwitz and its Realities" olarak İngilizce'ye çevrildi. 1976 yılında On Suicide: A Discourse on Voluntary Death (İntihar Hakkında: Gönüllü Ölüm Üzerine Bir Söylev) isimli eserini yayınladı. 1978 yılında aşırı dozda uyku ilacıyla intihar etti.[2]

Eserleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Almanca Eserleri[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Karrieren und Köpfe: Bildnisse berühmter Zeitgenossen. Zurich: Thomas, 1955.
  • Teenager-Stars: Idole unserer Zeit. Vienna: Albert Müller, 1960.
  • Im Banne des Jazz: Bildnisse großer Jazz-Musiker. Vienna: Albert Müller, 1961.
  • Geburt der Gegenwart: Gestalten und Gestaltungen der westlichen Zivilisation seit Kriegsende. Olten: Walter, 1961.
  • Gerhart Hauptmann: Der ewige Deutsche. Stieglitz: Handle, 1963.
  • Jenseits von Schuld und Sühne: Bewältigungsversuche eines Überwältigten. Munich: Szczesny, 1966.
  • Über das Altern: Revolte undd Resignation. Stuttgart: Klett, 1968.
  • Unmeisterliche Wanderjahre. Stuttgart: Klett, 1971.
  • Lefeu oder der Abbruch. Stuttgart: Klett, 1974.
  • Hand an sich Legen. Diskurs über den Freitod. Stuttgart: Klett, 1976.
  • Charles Bovary, Landarzt. Stuttgart: Klett, 1978.
  • Bücher aus der Jugend unseres Jahrhunderts. Stuttgart: Klett-Cotta, 1981.
  • Der integrale Humanismus: Zwischen Philosophie und Literatur. Aufsätze und Kritiken eines Lesers, 1966–1978. Stuttgart: Klett-Cotta, 1985.
  • Jean Améry, der Grenzgänger: Gespräch mit Ingo Hermann in der Reihe "Zeugen des Jahrhunderts." Ed. Jürgen Voigt. Göttingen: Lamuv, 1992.
  • Cinema: Arbeiten zum Film. Stuttgart: Klett-Cotta, 1994.
  • Jean Améry: Werke. 9 vols. Edited by Irène Heidelberger-Leonard. Stuttgart: Klett-Cotta, 2002-2008. The collected works in German.

==

Dış Bağlantılar ==

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ a b Amery: a biographical introduction
  2. ^ Améry, Jean (1998). "Afterword". At the Mind's Limits: Contemplations by a Survivor on Auschwitz and Its Realities. Indiana Holocaust Museum Reprint Series. Translated by Stella P. Rosenfeld and Sidney Rosenfeld. Indiana University Press. s. 104. ISBN 978-0-253-21173-6. Erişim tarihi: 30 Ağustos 2009.