Dev Japon örümcek yengeçleri (Macrocheira kaempferi), Büyük Okyanus'ta yaklaşık olarak 600-700 metre derinlikte yaşayan yengeç türü. öncelikle kumlu ve kayalık kıta sahanlığı ve yamaçlarında bulunurlar. Bu hayvanın 10 bacağı olup, her bir bacağı 3-4 metreyi bulabilmektedir. Üstelik bu bacaklar, yengeç yetişkinliğe ulaştığında bile büyümeye devam edebilir. Japon örümcek yengeci, yengeç türlerinin en büyük canlılarıdır. Japon örümcek yengecinin on bacağı vardır: sekiz yürüyen bacak ve iki pençeli bacak (cheliped olarak bilinir). Yetişkin bir erkeğin chelipedleri yürüyen bacaklarından önemli ölçüde daha uzundur, yetişkin bir dişinin ise chelipedleri yürüyen bacaklarından daha kısadır. Japon örümcek yengeçleri bir avcı veya trol ağı tarafından koparılırsa bacaklarından bir veya daha fazlasını kaybedebilir. Bu eksik bacaklar yengeç tüy döktüğünde yeniden büyüyebilir.
Yetişkin yengeçler yumurtlamaya hazır olduklarında, yaklaşık 160 fit (50 metre) derinlikteki daha sığ sulara göç ederler. Genç yengeçler de daha sığ, daha sıcak sularda yaşar ve yetişkin olarak daha derin sulara göç ederler.
Yukarıdan düşen artıkları ve ölü hayvanları hemen yediği için bu hayvan deniz tabanı leşçisi olarak da bilinir. Yedikleri şeylerin çoğu ölü olsa da bazen yumuşakçaları açtıkları, canlı algleri yırtıp yedikleri ve küçük deniz omurgasızlarını yakaladıkları bilinmektedir. Japon örümcek yengeçleri, kabuk değiştirdikten hemen sonra (yani dış iskeletlerini döktükten ve yeni kabuk sertleşmeden hemen önce) avcılara karşı en savunmasız olduğu dönemdir. İnsanlar bu yengeçleri yengeç avlama sezonunda bir lezzet olarak yerler. Ancak yetişkin yengeçler suyun derinliklerinde yaşadıkları için insanların onları yakalaması zordur. Bu hayvanları ve popülasyonlarını aşırı avlanma tehlikesinden korumak için çaba sarf edilmektedir.
Son 40 yıldır Japon örümcek yengeçlerinin avlanması azaldı. Popülasyonun toparlanmasına yardımcı olmak için Japon yasaları, bu türün çiftleşme mevsiminde avlanmasını yasaklıyor.
[1]
