Jörg Schlaich

Vikipedi, özgür ansiklopedi

Jörg Schlaich (1934 - 4 Eylül 2021); köprüler, uzun açıklıklı çatılar ve diğer karmaşık yapılar için geliştirdiği çığır açan yaratıcı tasarım çalışmalarıyla uluslararası platformda ünlü bir Alman yapı mühendisidir. Öncü firmalardan Schlaich Bergermann & Partner'ın kurucu ortağıdır.

Kariyerinin ilk dönemleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Jörg Schlaich, 1959'da Berlin Teknik Üniversitesi'nde çalışmalarını tamamlamadan önce 1953-1955 yılları arasında Stuttgart Üniversitesi'nde mimarlık ve inşaat mühendisliği eğitimini gördü. 1959-60 yıllarını ABD, Cleveland'daki Case Western Reserve Üniversitesi'nde geçirdi.

1963 yılında Fritz Leonhardt'ın kurduğu Leonhardt & Andrä şirketine katıldı.

Kariyerinin sonraki dönemleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Schlaich bu firmada ortak oldu. Hamburg'daki Alster Kapalı Yüzme Havuzu'ndan ve daha da önemlisi, Münih'teki Olimpiyat Stadı'ndan sorumluydu. 1969 yılına kadar firma bünyesinde kaldı.

1974'te Stuttgart Üniversitesi'nde akademisyen oldu ve 1980'de kendi firması olan Schlaich Bergermann & Partners'ı kurdu.

1993'te Stuttgart'taki Gottlieb-Daimler-Stadyumu'nun (2000’den beri Mercedes-Benz-Arena olarak anılıyor) çatısını yaparak, yapı mühendisliğine "speichenrad" (telli tekerlek) ilkesini getirdi. Nitekim bu ilke, yapı mühendislik tarihinde ilk defa Roma’daki Olimpiyat Stadı'nın tasarımcısı olan İtalyan mühendis Massimo Majowiecki tarafından uygulanmıştır (Roma’daki stadyum 1990'da Gottlieb-Daimler-Stadyumundan üç yıl önce inşa edilmiştir). O tarihten itibaren şirketi bu prensibi dünya genelindeki stadyum projelerinde başarıyla kullandı. Diğer eserleri arasında Stuttgart'taki Killesbergpark gözlem kulesi bulunmaktadır. Kişisel ve şirketi ile birlikte yaptığı işlerin çoğu şirketinin web sitesinde belgelenmiştir. Ayrıca güneş kulesinin (veya güneş bacasının) geliştiricisidir ve büyük oranda betonarme yapıların kafes kiriş modeliyle çözümünün de (Strut-and-tie method) mucidi olarak kabul görür.