İçeriğe atla

Haçiko

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Hachikō
Hachikō'nun fotoğrafı
Doğum10 Kasım 1923(1923-11-10)
Ōdate, Akita, Japonya
Ölüm8 Mart 1935 (11 yaşında)
Shibuya, Tokyo, Japonya
Defin yeriUlusal Doğa ve Bilim Müzesi, Tokyo

Hachikō (Japonca: ハチ公, romaji: Hachikō; 10 Kasım 1923 – 8 Mart 1935), Akita iline bağlı Ōdate şehrinde doğmuş, sadakatiyle dünya çapında tanınmış bir Akita cinsi köpektir. Hayatı boyunca her gün, Tokyo Üniversitesi'nde profesör olan sahibi Hidesaburö Ueno'yu işe gitmek için kullandığı Shibuya Metro İstasyonu'nun kapısında beklemesiyle bilinmektedir.

Hayatı ve Sadakati

[değiştir | kaynağı değiştir]

1924 yılında Tokyo Üniversitesi Ziraat Fakültesinde görevli Japon profesör Dr. Hidesaburō Ueno, Haçiko'yu henüz yavru bir köpekken sahiplenmiştir. Profesör, köpeğe Japonca "sekizinci" anlamına gelen "Haçiko" adını vermiştir. Beyaz, safkan bir Akita olan Haçiko, kısa sürede sahibiyle derin bir bağ kurmuştur. Her sabah sahibine eşlik ederek Şibuya İstasyonuna kadar gitmiş, akşamları ise aynı yerde onun işten dönüşünü beklemiştir.

Haçiko, her gün sahibinin işten dönüş saati geldiğinde metro istasyonuna tam vaktinde gitmiştir. 1925 yılında, bir gün sahibini her zamanki gibi istasyona uğurlayan Haçiko, aynı gün Profesör Ueno’nun üniversitede geçirdiği ani bir kalp krizi sonucu hayatını kaybetmesiyle onu bir daha görememiştir.

Haçiko, sahibinin yokluğuna rağmen sadakatinden asla vazgeçmemiştir. Profesörün ölümünden sonra tam dokuz yıl boyunca her akşam aynı saatte Shibuya Metro İstasyonu'nun kapısına giderek sahibini beklemiştir.

Haçiko, 8 Mart 1935'te 11 yaşındayken öldü. Cesedi, Shibuya'daki bir sokakta bulunmuştur.[1] Mart 2011'de bilim insanları Hachikō'nun ölüm nedeninin hem son evre kanseri hem de kalp kurdu (filarya enfeksiyonu) olduğunu tespit etmiştir. Ayrıca, Haçiko'nun midesinde ayrıca dört tane yakitori şişi olduğu, ancak şişlerin midesine zarar vermediği veya ölümüne neden olmadığı saptanmıştır.[2][3]

Haçiko'nun Mirası

[değiştir | kaynağı değiştir]

Ölümünden sonra Haçiko'nun kalıntıları yakılarak külleri Tokyo, Minato'daki Aoyama Mezarlığı'na gömülmüştür. Aoyama Mezarlığı'nda Haçiko'nun sahibi Profesör Ueno'nun küllerinin yanında bulunmaktadır. Haçiko'nun postu ölümünden sonra korunmuştur ve günümüzde tahniti Tokyo'nun Ueno semtindeki Japonya Ulusal Bilim Müzesi'nde sergilenmektedir.[4][5][6][7]

Haçiko'nun bu olağanüstü sadakati, Japon halkı arasında derin bir etki bıraktı. Ölümünden kısa bir süre sonra, 9 yıl boyunca beklediği Shibuya İstasyonu'nun önüne, sadakati simgeleyecek bir heykeli dikilmiştir. II. Dünya Savaşı sırasında tahrip olan bu heykel, 1948 yılında yenilenmiştir. Bugün, Haçiko'nun heykeli Tokyo'nun önemli bir simgesi haline gelmiş olmakla birlikte, Shibuya İstasyonu'nun heykelin yanındaki güneydoğu girişi Hachikō-guchi "Haçiko Girişi/Çıkışı" olarak adlandırılmıştır.

Haçiko'nun mezarı, çok sevdiği sahibi Profesör Hidesaburō Ueno'nun mezarının yanındadır. Her yıl 8 Mart'ta, Haçiko'nun ölüm yıldönümünde, hayvanseverler ve ziyaretçiler onun sadakatini anmak için heykelin önünde bir araya gelmektedir.

Popüler Kültürde Haçiko

[değiştir | kaynağı değiştir]

Haçiko'nun hikâyesi, 1987 yılında Japon yapımı bir filme konu olmuştur. Bu film, Türkiye'de Japon Filmleri Festivali'nde de gösterilmiştir. Hikâye, 2009 yılında Hollywood tarafından yeniden uyarlanarak "Hachi: A Dog's Tale" adıyla beyaz perdeye aktarılmıştır. Filmde, Haçiko'nun sahibi Profesör Ueno'yu ünlü oyuncu Richard Gere canlandırmıştır.

Haçiko hakkında İngilizce bir çocuk kitabının yazarı Eietsu Sakuraba, "Akita köpekleri sakin, samimi, zeki, cesur ve efendilerine itaatkardır." demiştir. "Öte yandan, inatçı bir kişiliğe sahiptir ve efendisi dışında herkese karşı temkinlidir."[8]

Haçiko’nun Anlamı

[değiştir | kaynağı değiştir]

Haçiko, insan-hayvan ilişkilerinde sadakatin ve sevginin evrensel bir sembolü haline gelmiştir. Onun hikâyesi, yalnızca Japonya'da değil, tüm dünyada büyük bir ilgi ve saygı görmüş, sadakat kavramını yeniden düşünmeye sevk etmiştir.[9][10]

Haçiko ile benzer biçimde simgeleşen bir diğer örnek de Greyfriars Bobby adındaki İskoçya'da yaşamış bir köpektir.

  1. "Hollywood the latest to fall for tale of Hachiko 7 Nisan 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.," The Japan Times, June 25, 2009
  2. "Mystery solved in death of legendary Japanese dog". news.yahoo.com. 5 Mart 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Ekim 2015.
  3. "Worms, not skewer, did in Hachiko". The Japan Times. 4 Mart 2011. 30 Ocak 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ocak 2025.
  4. Opening of the completely refurbished Japan Gallery of National Museum of Nature and Science "In addition to the best-loved specimens of the previous permanent exhibitions, such as the faithful dog Hachikō, the Antarctic explorer dog Jiro and Futabasaurus suzukii, a plesiosaurus native to Japan, the new exhibits feature a wide array of newly displayed items." 2007 The National Science Museum, Tokyo. Accessed November 13, 2007
  5. Kimura, Tatsuo. "A History Of The Akita Dog". Akita Learning Center. 27 Nisan 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Mayıs 2011.
  6. "Stuffed body of Hachiko (& other notable canines)". pinktentacle.com. 17 Ağustos 2009. 6 Ağustos 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Temmuz 2013.
  7. Drazen, Patrick (2011). A Gathering of Spirits: Japan's Ghost Story Tradition: from Folklore and Kabuki to Anime and Manga. iUniverse. s. 101. ISBN 978-1462029426. Aoyama Cemetery contains a memorial to Hachiko on the site of Professor Ueno's grave. Some of Hachiko's bones are reportedly buried there, but in fact, Hachiko can still be seen – stuffed, in the National Science Museum.
  8. "Hachiko: The world's most loyal dog turns 100" (İngilizce). 1 Temmuz 2023. 23 Temmuz 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Ağustos 2025.
  9. Heykeli dikilen bir köpeğin hikâyesi 1 Mart 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.,Hürriyet,5 Haziran 2009
  10. Gerçek Bir Sadakat Filme Uyarlandı 28 Aralık 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., HAYTAP, 2 Şubat 2010