Hücre yüzeyi reseptörleri

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
G protein-kenetli reseptörlerin yedi transmembran α-heliks yapısı

Hücre yüzeyi reseptörleri (membran reseptörleri, transmembran reseptörler), hücre ile hücre dışı ortam arasındaki iletişimde görev alan özelleşmiş integral membran proteinleridir. Ekstrasellüler sinyal molekülleri (hormonlar, nörotransmitterler, sitokinler, büyüme faktörleri veya hücre adezyon molekülleri) reseptöre bağlanırlar. Bu bağlanma ile membranın intrasellüler tarafında bazı kimyasal değişiklikler meydana gelir. Böylece reseptör özgün bir rol oynamış ve hücre içinde bir takım değişiklikler tetiklenmiş olur. Bu süreç sinyal transdüksiyonu olarak adlandırılır.

Yapı ve mekanizma[değiştir | kaynağı değiştir]

Birçok hücre yüzeyi reseptörü; bir ligand bağlandığında, ayrıldığında veya reseptörün aktivasyon döngüsünün herhangi bir aşamasında yer aldığında birlikte çalışan veya birbirinden ayrışan iki veya daha fazla protein alt biriminden meydana gelmiştir. Genellikle moleküler yapılarına göre sınıflandırılırlar.