Grumman F-11 Tiger

Vikipedi, özgür ansiklopedi

Grumman F-11 Tiger, Grumman tarafından üretilen Amerikan savaş uçağı. Tek kişilik olan uçak, 1956'dan 1967'ye kadar Amerika Birleşik Devletleri Donanması tarafından kullanılmaktaydı.

F-11 Tiger, kendini vuran ilk jet uçağı olarak bilinmektedir.[1] 21 Eylül 1956'da, 20 mm'lik toplarının test atışları sırasında, pilot Tom Attridge bir dalışın ortasında iki kez ateş etti. Top mermilerinin yörüngesi bozulduğu için, alçalmaya devam eden Tiger ile çarpıştı. Uçak bir acil iniş yaptı, Attridge kurtuldu.[2][3]

Kullanım[değiştir | kaynağı değiştir]

Amerikan Donanması uçağı ilk Ocak 1959'da kullanıma aldı.[1] 1961'de operasyonlardan çekilen uçaklar, 1967 yılına kadar eğitim amaçlı uçuşlar için kullanıldı.[4]

1957 yılından itibaren akrobasi ekibi Blue Angels tarafından kullanıldı. 1968'de ekip bu uçaklar yerine McDonnell Douglas F-4 Phantom II kullanmaya başladı.[5] Blue Angels'a ait iki uçak, 1975 yılına kadar itme kontrol sistemlerini test etmek için kullanıldı. Bu iki uçak, uçan son Tiger'lar oldu.[6][7]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ a b Spick Air International June 1991, p. 318.
  2. ^ "A Tiger Bites Its Tail." 11 Kasım 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Aerofiles. Retrieved: 1 April 2007.
  3. ^ "Unlucky First – The Shootdown of Tiger #620." 12 Kasım 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Check-Six.com. Retrieved: 1 April 2007.
  4. ^ Baugher, Joe. "Grumman F11F-1/F-11A Tiger." 29 Kasım 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Joe Baugher's Encyclopedia of American Military Aircraft, 30 January 2000. Retrieved: 26 July 2010.
  5. ^ "Historical Aircraft of the Blue Angels". 19 Nisan 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Blue Angels. Retrieved: 30 August 2012.
  6. ^ "F-11 Tiger". 1 Temmuz 2004 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  7. ^ "Grumman F11F-1/F-11A Tiger". 24 Kasım 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi.