François Joseph Westermann

Vikipedi, özgür ansiklopedi
François Joseph Westermann
Général Westermann.jpg
Doğum 5 Eylül 1751 Molsheim , Fransa
Ölüm 5 Nisan 1794 (42 yaşında) Paris , Fransa
Bağlılığı

Fransa krallığı

Birinci Fransız Cumhuriyeti
Hizmet yılları 1792-1794
Rütbesi Tuğgeneral
Savaşları/Çatışmaları

Fransız Devrimci ve Komutan. Molsheim'da (bugün Bas-Rhin bölümü olan Alsace) doğan François Joseph Westermann, erken yaşta bir süvari alayına girdi ancak kısa süre sonra hizmetten ayrıldı ve Paris'e gitti. Fransız Devrimi'nin hevesli bir destekçisiydi ve 1790'da Haguenau belediyesinde çalışırken Haguenau'daki isyanları kışkırtmakla suçlandı ve hapse atıldı. Kısa bir mahkumiyetten sonra Paris'e döndü ve 10 Ağustos 1792'de Tuileries Sarayı'na yapılan saldırıda önemli bir rol oynadı.[1]

Kuzey Ordusu ile yürüttüğü savaş sırasında Charles François Dumouriez'e eşlik etti ve generalin kaçmasından sonra suç ortağı olarak tutuklanarak Habsburg ile yaptığı görüşmelerde ona yardım ettiği iddia edildi. Jean-Paul Marat tarafından Ulusal Konvansiyon'da kınanan Westermann, masumiyetini kanıtlamayı başardı ve Vendée'deki isyanı bastırmak için Tuğgeneral rütbesi ile bölgeye gönderildi.[1]

Vendée isyanı[değiştir | kaynağı değiştir]

Westermann, olağanüstü cesareti, cesur manevraları ve isyancılara karşı şiddetli muamelesi ile kendini gösterdi. Ordusu ilk önce Châtillon savaşında yenildi ama Aralık 1793'te Le Mans ve Savenay savaşlarında isyancıları yendi.[1]

Varlığı şaibeli olan bir mektupta Westermann Kamu Güvenliği Komitesine şunları yazdı:

"Cumhuriyetçi yurttaşlar, artık Vendée diye bir yer yok! Çocuklarıyla ve kadınlarıyla kılıçlarımız altında can verdiler. Vendée'yi, Savenay bataklıklarına ve ormanlarına gömdük. Bana verdiğiniz emir uyarınca, çocukları atlarımızın ayakları altında ezdik. Kadınları, yeni asiler doğurmamaları için katlettik. Yolları cesetlerle kapladık. Teslim olmak için gruplar halinde gelen köylüleri durmaksızın kurşuna dizdik. Onlara devrimin acımasız olduğunu göstermek için hiç tutsak kabul etmedik."

Bazı tarihçiler bu mektubun asla var olmadığına inanıyorlar.[2] Çünkü isyan hala devam ediyordu ve sözde mektup yazıldığı zaman Westerman'ın kuvvetleri tarafından birkaç bin canlı Vendée'li mahkum olarak tutuluyordu.[3] Sivillerin öldürülmesi, Sözleşme'nin Westermann'a yönelik emirlerinin de açıkça ihlali anlamına gelmekteydi.[4]

İsyanın bastırılmasından sonra Paris'e çağrıldı. Georges Danton ve Jirondenler'in devrilmesini müteakip tutuklandı ve giyotin ile idam edildi.[1]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ a b c d Bu maddenin bazı bölümleri, şu anda kamu malı olan "Encyclopædia Britannica'nın on birinci baskısından" çevrilmiştir.
  2. ^ Frédéric Augris, Henri Forestier, général à 18 ans, Éditions du Choletais, 1996
  3. ^ Jean-Clément Martin, Contre-Révolution, Révolution et Nation en France, 1789-1799, éditions du Seuil, collection Points, 1998, p. 219
  4. ^ Jean-Clément Martin, Guerre de Vendée, dans l'Encyclopédie Bordas, Histoire de la France et des Français, Paris, Éditions Bordas, 1999, p 2084, et Contre-Révolution, Révolution et Nation en France, 1789-1799, p.218.