Endirekt serbest vuruş

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Endirekt serbest vuruş veya çift vuruş, futbol maçlarında bir takımın oyuncusuna faul yapıldığı zaman o oyuncunun takım arkadaşıyla birlikte topun arkasında durup takım arkadaşı topa dokunduktan sonra yayın yakınında ise şut (zorunlu değil, isterse pas verip orta açabilir) dışında ise genellikle pas veya orta açabilir. Bu oynayan futbolcuya bağlı olan bir karardır. Endirekt serbest vuruşlarda direkt olarak kaleye gönderilen top kale çizgisini geçerse gol değeri kazanmaz ve rakip takım oyuna kale atışıyla başlar. Gol değeri kazanması için topun, vuruş kullanıldıktan sonra rakip oyuncu ya da takım arkadaşı farketmeksizin en az bir oyuncuya temas etmesi gerekir.

Kaleci, kendi ceza sahasında aşağıdaki 4 ihlalden birini yaparsa, rakip takım lehine bir endirekt serbest vuruş verilir:[1]

  1. Topu eliyle kontrol ettikten sonra altı saniye içinde oyuna bırakmazsa,
  2. Topu oyuna bıraktıktan sonra, top başka bir oyuncuya değmeden önce topa tekrar eliyle dokunursa,
  3. Takım arkadaşı tarafından ayakla bilerek kendisine verilen topa eliyle dokunursa,
  4. Takım arkadaşının taç atışından doğrudan gelen topa eliyle dokunursa.

Bir oyuncunun, hakemin kanaatine göre aşağıdaki ihlallerden birini yapması durumunda rakip takım lehine bir endirekt serbest vuruş verilir:[1]

  1. Tehlikeli bir tarzda oynarsa (ör. Ayağını rakip oyuncunun başının hizasına kadar kaldırırsa),
  2. Bir hava topunda kambura yatarak (öne eğilerek) hemen arkasında kendisine temas eder şekilde topa vurmak için yükselen rakip oyuncunun düşmesine neden olursa,
  3. Topu kimsenin alamayacağı bir şekilde üstüne yatarak veya ayaklarıyla kıstırarak saklarsa,
  4. Rakibinin ilerlemesine mani olursa,
  5. Kalecinin elindeki topu oyuna sokmasına engel olursa,
  6. Oyuncunun ihtar veya ihraç edilmesi için oyunun durdurulmasına neden olan bir ihlalde bulunursa.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ a b Futbol Oyun Kuralları: 2012/2013; sf. 37