Elektrokromizm

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara

Elektrokromizm elektrokromik özellik ihtiva eden bir malzemenin bir elektrik potansiyeli çevrimi (örn. -1.5/1.5 aralığında gidip gelmek) uygulaması esnasında renk değiştirmesine denir. Bu renk değiştirme esnasında malzemede optik olarak ışık geçirgenliği (%T), yansıtması(R) ve emiliminde(α) değişiklikler gerçekleşir.

Bu değişiklikler inorganik ve organik malzemeler için farklı mekanizmalara bağlı olarak gelişmektedir. İnorganik malzemelerde (oksitler) H, Li, Na, K gibi bir iyonun malzemenin kristal yapısı içerisinde uygun bir boşluğa girerek burada katodik ya da anodik bir tepkime ile renklenmeyi oluşturur. En çok çalışılan elektrokromik oksitler arasında tungsten oksit (wolfram oksit, WO3)[1], niyobyum oksit(Nb2O5), vanadyum oksit (V2O5)[2], zirkonyum oksit (ZrO) ve molibdenyum oksit (MoO3) bulunmaktadır.

Genel olarak, bu malzemelerin geçirgen halden renkli ve geçirgenliği düşmüş hale dönüşümünü aşağıdaki formül ile göstermek mümkündür:

ReOy + nM+ + xe- ↔ MnReOy

ReOy: metal oksit(elektrokromik, transparan halde) M: H, Li, Na, Mg, K gibi bir iyonu MnReOy: oluşan bronz (renkli halde)

Uygulama alanları[değiştir | kaynağı değiştir]

Elektrokromik malzemelerin kullanım alanları gün geçtikçe artmaktadır ve teknolojinin ilerlemesi ile son derece geniş bir alanda yer bulacaktır. Şu anda uygulama bulduğu alanlar: Arabaların dikiz aynaları, tavan camları, güneş gözlükleri, binalarda kullanılan pencere camları, saat ekranları ve reklam panoları. Geliştirilmekte olan alanlar ise tekstil uygulamaları, kaplama malzemeleri, kamuflaj malzemeleri ve televizyon ekranlarıdır.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Structural, electrochemical and optical comparisons of tungsten oxide coatings derived from tungsten powder-based sols http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0040609009011006
  2. ^ Vanadium pentoxide gels http://pubs.acs.org/doi/abs/10.1021/cm00016a006

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]