Elbistan Muharebesi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Elbistan Muharebesi
Tarih15 Nisan, 1277
BölgeElbistan Ovası, Elbistan
SonuçKesin Memlük zaferi
Taraflar
Mameluke Flag.svg Memlük Sultanlığı

Il-Khanate Flag.svg İlhanlılar

Komutanlar ve liderler
Mameluke Flag.svg Baybars
Mameluke Flag.svg Emir Şemseddin Sungur
Mameluke Flag.svg Emir Ziyaeddin  
Il-Khanate Flag.svg Tatavun Noyan  
Il-Khanate Flag.svg Toku Noyan  
Flag of Sultanate of Rum.svg Muineddin Pervane
Güçler

11.000'den çok

11.000-12.000 Moğol[1]
3.000 Gürcü[1]
3.000 Ermeni[1]
Sayısı bilinmeyen Selçuklu askeri
Kayıplar
Moğollara göre daha az. Ordunun büyük kısmı. (6.700 Moğol askeri[1] ve diğer destek kuvvetleri)

Elbistan Muharebesi ya da Elbistan Savaşı 15 Nisan 1277'de Sultan Baybars komutasındaki Memlük ordusuyla Tatavun Noyan komutasındaki Ermeni, Gürcü ve Selçuklu destekli Moğol ordusunun karşılaştığı muharebedir. Savaş, Elbistan Ovası'nın Kalfa çayırında cereyan etmiştir.

Arka Plan[değiştir | kaynağı değiştir]

Kösedağ Savaşı'nı kaybetmesiyle birlikte Moğolların egemenliği altına giren Selçuklu Devleti veziri Muineddin Pervâne, Memlük Sultanı Baybars'a gönderdiği mektuplarla onu Anadolu'ya davet etmiş, kendilerini Moğollardan kurtarmasını istemiştir. Bu çağrılara kulak veren Sultan Baybars, 25 Şubat 1277' de Kahire'den ayrılarak 24 Mart 1277’de Şam'a ve sonrasında Halep’e vardı. 1277 baharında Halep'ten ayrılarak Anadolu üzerine harekete geçti.[1]

Savaş[değiştir | kaynağı değiştir]

Sultan Baybars önderliğindeki Memlük ordusu Göksu ve 12 Nisan’da da Akça Derbend’e geldi. Emir Şemseddin Sungur kumandasındaki Memlük öncü birlikleri 14 Nisan günü Giray Noyan kumandasında yaklaşık 3.000 kişilik Moğol birliğini yenilgiye uğrattı. Tatavun kumandasındaki Moğol ordusunun Ceyhan Nehri üzerinde olup, kendilerine yaklaşmış oldukları bilgisinin gelmesi üzerine Memluk sultanı ordusunu Elbistan yöresindeki Afşin’in kuzey batısında yer alan Hunu yerleşiminin batısındaki kayalıklı dağa çıkardı.Buradan Elbistan Ovası'ndaki Moğollar rahatça görülmekteydi. Moğollar her biri biner kişiden fazla olmak üzere 11 taburdu. Moğollar, Gürcü, Ermeni ve Selçuklu desteklerini kendilerinden ayrı tutmuştu. Savaşı başlatan Memlük hücumu oldu. Dağın tepesinden inen Memlükler, Moğol askerleri üzerine hücum etti.

Moğol ordusu tüm gücüyle Memlûk ordusunun sol tarafına hücum etti ve burayı yararak sağa doğru sürdüler. Bunun üzerine Sultan Baybars en iyi askerlerine Moğolların ardından dolanmasını emredip birliklerini savaşa sürdü. Moğolların çoğu kılıçtan geçirilirken kaçamayanları da esir alındı. Selçuklu askerlerinin bir kısmı Memlük tarafına geçti, bir kısmı da gönüllü olarak esir oldu.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

Özel
Genel
  • İbrahim Güneş - web.firat.edu.tr/sosyalbil/dergi/arsiv/cilt20/sayi2/343-360.pdf
  • Alican,Mustafa,Tarihin Kara Yazısı Moğollar,Timaş Yayınları,İstanbul,2016.
  • Al-Maqrizi, Al Selouk Leme'refatt Dewall al-Melouk, Dar al-kotob, 1997.
  • Amitai-Preiss, Reuven (1995) Mongols and Mamluks: The Mamluk-Ilkhanid War, 1260–1281. Cambridge University Press, Cambridge. 978-0-521-46226-6
  • Idem in English: Bohn, Henry G., The Road to Knowledge of the Return of Kings, Chronicles of the Crusades, AMS Press, 1969.
  • Ibn Taghri, al-Nujum al-Zahirah Fi Milook Misr wa al-Qahirah, Dar al-Kotob, Beirut 1992.
  • 'Izz al-Din Muhammad b. 'Ali Ibn Shaddad. Ta'rikh al-Malik al-Zahir.
  • Mikaberidze, Alexander (2011). "Battle of Elbistan". Mikaberidze, Alexander (Ed.). Conflict and Conquest in the Islamic World: A Historical Encyclopedia. Vol. 1. ABC-CLIO. 
  • Amitai-Preiss, Reuven (1995). Mongols and Mamluks: The Mamluk-Ilkhanid War, 1260–1281. Cambridge University Press. 
  • Waterson, James (2007). The Knights of Islam: The Wars of the Mamluks. Greenhill Books. ISBN 978-1-85367-734-2. 

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]