Bobde Manastırı

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Bobde Manastırı
Gürcüce: ბოდბის მონასტერი

Bobde Manastırı

Temel bilgiler
Yer Siğnaği, Kaheti, Gürcistan
Coğrafi koordinatlar 41°36′24″K 45°56′00″D / 41.6066°K 45.9334°D / 41.6066; 45.9334Koordinatlar: 41°36′24″K 45°56′00″D / 41.6066°K 45.9334°D / 41.6066; 45.9334
İnanç Gürcü Ortodoks Kilisesi
Mimari
Tamamlanma tarihi 17. yüzyıl
Özellikler
Manastırın kilisesi
Manastırın bahçesi
Manastırın kompleksinin kalıntıları
Çan kulesi, 1913 çizimleri
Manastırdan manzaralar

Bodbe'deki Azize Nino Manastırı (Gürcüce: ბოდბის წმინდა ნინოს მონასტერი, bodbis ts’minda Ninos monasteri) Bobde'nin piskoposlarının yaşadığı Gürcü Ortodoks manastır kompleksidir. Gürcistan'ın Kaheti bölgesine bağlı Siğnaği kentinin 2 km güneyindedir. Aslen 9. yüzyılda inşa edilen manastır, özellikle 17. yüzyılda önemli ölçüde yenilenmiştir. Manastır günümüzde bir rahibe manastırı olarak işlev görüyor ve Azize Nino (Gürcülerin 4. Yüzyıl Kadın evangelisti, onun eserleri kutsallaştırılmıştır), ile olan bağlantısından dolayı Gürcistan'daki en önemli hac alanlarından biri.[1]

Peyzajı ve mimarisi[değiştir | kaynağı değiştir]

Bodbe Manastırı, Alazani Vadisi manzarasına sahip dik bir yamaçta, yüksek selvi ağaçları arasında yer almaktadır. Büyük Kafkas Dağları'nı gören bir manzarası vardır.

Kilise, ilk olarak 9 ve 11. yüzyıllar arasında üç çıkıntılı bir apsise sahip üç nefli bazilika ilk olarak inşa edilmiş, ancak o zamandan beri önemli ölçüde değiştirilmiştir. İç ve dış duvarlar sıvalıdır ve 17 ve 19. yüzyıllarda yapılan restorasyonun izlerini taşımaktadır. Nino'nun mezarının üzerine inşa edilmiş apsisli küçük bir salon kilisesinden oluşan kilise, daha büyük koridorlu bir bazilikaya entegre edilmiştir. 1862 ve 1885 yılları arasında kiliseden bağımsız bir üç katlı çan kulesi inşa edilmiştir. Bazilikayı çevreleyen 17. yüzyıl duvarının bir kısmı yıkılmış ve orijinal olan duvarlar 2003 yılında restore edilmiştir.

1990'larda, manastırdan yaklaşık 3 km uzaklıkta, Azize Nino’nun baharına ev sahipliği yapmak üzere küçük Aziz Zabulon ve Aziz Sosana Şapeli inşa edilmiştir. Yerel bir efsaneye göre, Nino’nun dualarıyla ortaya çıkan bu şapellerin iyileştirici bir gücünün olduğuna inanılıyor.

Tarihi[değiştir | kaynağı değiştir]

1905'te Bodbe Manastırı
Nino Baharı'ndaki hacılar.

Gürcü geleneğine göre, Gürcüler'in Hristiyanlığa geçişine tanık olan Azize Nino, öldüğü (c. 338-340) Bobde geçidine gömüldü. Kral III. Mirian (r. 284-361), Nino'nun gömüldüğü yere küçük bir manastır yaptırdı. Manastır, Orta Çağ'ın sonlarında şöhret kazanmıştır. Manastır, taç giyme yeri olarak Kaheti kralları tarafından özellikle tercih edilmiştir. 1615'te Şah I. Abbas'ın birlikleri tarafından yağmalanan manastır, Kral I. Teimuraz (r. 1605-1648) tarafından yenilenmiştir. Bodbe'deki manastır hayatının canlanması ile birlikte manastırda ilahiyat okulu açılmıştır. Manastır ayrıca, Gürcistan'daki en büyük dini kitap depolarından birini işletiyordu ve birçok dini yazar ve yazıta ev sahipliği yapıyordu.[2]

Gürcistan’ın 1801'de Rus İmparatorluğu tarafından fethedilmesinden sonra, Bodbe manastırı Çar I. Aleksandr ve Metropolit John Maqaşvili’nin altında gelişmeye devam etti. 1823 yılında manastır onarıldı ve duvar resimleriyle süslendi. John’un 1837’de ölümü üzerine, Rus Ortodoks eksarhlığı Gürcistan'da 1810’dan bu yana aktif olan manastırı kaldırmış ve cemaat kilisesine dönüştürmüştür. Sonraki yıllarda, manastır harap oldu, ancak 1860'larda, Arçimandrite Macarius (Batataşvili) manastırı yenilemeye başladı ve ilahi bir okul kurdu.[3] Azize Nino'nun kalıntılarını barındıran şapel, 1880'lerde Mihail Sabinin tarafından yenilenmiştir. 1889'da Bodbe, Çar III. Aleksandr tarafından ziyaret edildi. Aleksandr, o bölgede bir rahibe manastırı açmaya karar verdi. Yenilenen manastır aynı zamanda iğne işi ve resmin öğretildiği bir okul olarak işletiliyordu.

1924'te Sovyet hükümeti manastırı kapattı ve hastaneye dönüştürdü. 1991 yılında Sovyetler Birliği'nin dağılması'ndan sonra, Bodbe manastırı bir rahibe manastır olarak devam ettirildi. Yenileme çalışmaları 1990 ile 2000 yılları arasında yapıldı ve 2003 yılında yeniden ziyarete açıldı.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]