Binbir Gündüz Masalları

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Binbir Gündüz Masalları, erkeklerin vefasız olabilme olasılığının düşünülmesinin bile yanlışlığını doğrulamak için anlatılan masallardır. Eserdeki masalların çıkış yeri Hindistan gösterilmesine rağmen masallar daha çok Bağdat odak noktası olacak şekilde Orta Doğu bölgesinde (Kahire, Şam, Keşmir, Kandahar, Kazan, Tataristan, İsfahan, Basra, Musul vb.) geçmektedir.[1] Binbir Gece Masalları'ndan sonra yayımlanmıştır. Türk edebiyatının ilk hikâyesi olarak kabul edilen Muhayyelât'a da esin kaynağı olmuştur.[2] Keşmir Hükümdarı Turan Bey'in kızı Ferahnaz'a, erkekler konusunda görüşlerini değiştirmek için dadısının anlattığı masallardan oluşur. Dadısı erkeklere güvenmeyen Ferahnaz'a güneş doğumundan akşama kadar masallarrı anlatır. Amaç erkeklerin vefalı olduğunu kıza anlatmaktır. Masallar bin bir gün sürer. Yirmi kadar uzun masaldan oluşan eserin içinde bazı Arap masalları, fıkralar, öyküler de yer almaktadır.[3]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "Erkeklerin ihanet etmediğine inandırmak için: Binbir Gündüz Masalları". Cumhuriyet. 2 Eylül 2014. 4 Nisan 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Nisan 2017. 
  2. ^ İleri, Selim. "TÜRK ÖYKÜCÜLÜĞÜNÜN GENEL ÇİZGİLERİ" (PDF). Türk Dili. 24 Ekim 2007 tarihinde kaynağından (pdf) arşivlendi. 
  3. ^ Uysal, Zeynep (2006). Olağanüstü Masaldan Çağdaş Anlatıya: Muhayyelat-ı Aziz Efendi (1. bas.). İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Yayınları. s. 30-31. ISBN 9789756193150.