At hırsızlığı

Vikipedi, özgür ansiklopedi
(At hırsızı sayfasından yönlendirildi)
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
At hırsızlarının kaderini gösteren canlandırma, Oregon, 1900
1900

At çalma ya da at hırsızlığı, başkasına ait olan at ya da atları çalıp kendine mal etmektir.

Vahşi Batı[değiştir | kaynağı değiştir]

Amerika Birleşik Devletleri'nde özellikle de Vahşi Batı'da at hırsızlarını asarak idam etme yöntemi benimsenmiştir.Buna benzer uygulama da İslamiyet Öncesi Türk toplumlarında görülmüş ve at koşuma çalanlar idam edilmiştir.

Çerkeslerde[değiştir | kaynağı değiştir]

Çerkesler (Adığeler) ve Abazalar ile Abhazlarda at çalmak yiğitlik göstergesi olup delikanlılar için kızlarla evlenebilmenin bir koşuludur.[1][2][3][4][5] Kafkas-Rus savaşlarında, Çerkesler için en büyük prestij, akınlarla Rus askerlerinin bulunduğu yerleri basıp, oradan onların atlarını almaktır; bu baskınlarda elde edilen ve getirilen atlardan dolayı, zamanla evlenmek isteyen delikanlıların Rus birliklerine baskın yapıp at getirmesi istenmiş; bu yüzden de Türkiye’de böyle bir algı oluşmuştur; biraz da espri konusu yapılarak, biraz da abartılarak “Çerkesler, at hırsızı” denilmiştir; halbuki bu at getirme meselesi, Çerkeslerin cesaretinin bir göstergesidir.[6] Çerkeslerde başlık, Kafkasya'da evlenecek gencin sınırı aşıp Ruslardan bir at çalıp getirmesi ve atı kızın dayısı, amcası ya da oğullarından birine vermesi ve böylece yiğitliğini ispat etmesi şekli ile başlamıştır.[7]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ http://www.yesilgazete.org/blog/2010/12/31/bisiklet-at-cerkesler-ve-zorro/
  2. ^ Öztürk, Hakkı. Çerkez Hafize Ana ve ziyaret. 25.03.2013
  3. ^ Bozkurt, Mehmet. Nartlar ülkesi
  4. ^ Çerkes kültürü ve Darwin
  5. ^ Güzel Atlar Ülkesi Abhazya!
  6. ^ Çerkeslik; insanlıktır, farklı olana saygı duymak, hoşgörülü olmaktır
  7. ^ Gülüzar Altın ve Meryem Gümüş (Eskişehir Eti Sosyal Bilimler Lisesi). Çerkeslerde kaşenlik âdeti üzerne sosyolojik bir inceleme: Eskişehir örneklemi, danışman Mehmet Aksoy, TÜBİTAK Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu, Bursa 2011