Asimetrik enformasyon

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Asimetrik enformasyon, enformasyon asimetrisi, bilgi asimetrisi veya asimetrik bilgi, ekonomi ve sözleşme teorisi konularında, bir tarafın diğerine göre daha iyi veya daha fazla bilgi sahibi olduğu alım satın işlemlerinde verilen kararların incelenmesi[1] ile uğraşır. Bu durum, alım-satım işlemlerinde güç dengesizliğine neden olur. Bu sorunun örnekleri ters seçim (adverse selection) ve manevi zarardır. Enformasyon asimetrileri en sık olarak, müvekkil–vekil sorunu (principal-agent problem) çerçevesinde incelenir.

2001 yılında, George Akerlof, Michael Spence, ve Joseph E. Stiglitz "asimetrik enformasyonlu piyasalardaki analizleri için"[2] Nobel Ekonomi Ödülü'nü kazanmışlardır.

Ekonomik bir ilişkide taraflardan birinin diğeri hakkında yeterli bilgiye sahip olamaması anlamına gelen durumdur. Teoriye göre; Bilgi Asimetrisi ters seçim, ahlaki tehlike ve temsilcilik sorunu gibi sorunlara neden olmaktadır. İlk olarak George Akerlof tarafından 1970 yılında yazılan "The Market For "Lemons": Quality,uncertainty and the market mechanism" adlı makalede ortaya konularak literatüre girmiştir. Çalışmada teori ikinci el otomobil piyasası üzerinden örneklenerek açıklanmıştır. Buna göre piyasada iyi ve kötü otomobiller (limon) vardır. Alıcı, otomobillerin kalitesi hakkında bilgi sahibi olamadığı için ortalama kaliteye göre bir fiyat belirler. Bu durum kötü otomobil satıcılarının işine gelir ama iyi otomobil satıcıları fiyatı beğenmeyerek piyasadan çıkar. Sonuç olarak piyasada sadece kötü otomobiller kalır. Bu durum ortalama kaliteyi düşürdüğü gibi fiyat oluşumunu da etkilemektedir.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Eğilmez, Mahfi. "Asimetrik Bilgi". Ekonomi Sözlüğü. 7 Haziran 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Nisan 2015. 
  2. ^ Nobel Ekonomi Ödülü 2001. Nobel Foundation. Nobelprize.org/Nobel Ekonomi Ödülü 2001 Erişim tarihi 12.03.2009 (İngilizce)
  • Aboody, David; Lev, Baruch (2000). "Information Asymmetry, R&D, and Insider Gains". Journal of Finance. 55 (6), s. 2747–2766. doi:10.1111/0022-1082.00305. 
  • Brown, Stephen; Hillegeist, Stephen; Lo, Kin (2004). "Conference calls and information asymmetry". Journal of Accounting and Economics. 37 (3), s. 343–366. doi:10.1016/j.jacceco.2004.02.001. 
  • Akerlof, George A. (1970). "The Market for 'Lemons': Quality Uncertainty and the Market Mechanism". Quarterly Journal of Economics. 84 (3), s. 488–500. 
  • Hayes, Beth (1984). "Unions and Strikes with Asymmetric Information". Journal of Labor Economics. 2 (1), s. 57-83. 
  • Izquierdo, Segismundo S.; Izquierdo, Luis R. (2007). "The impact of quality uncertainty without asymmetric information on market efficiency". Journal of Business Research. 60 (8), s. 858-867. doi:10.1016/j.jbusres.2007.02.010. ISSN 0148-2963. 
  • Mas-Colell, Andreu (1995). Microeconomic Theory. New York: Oxford University Press. ISBN 0-19-507340-1.  (Chaps. 13 and 14 discuss applications of adverse selection and moral hazard models to contract theory.)
  • Spence, Michael (1973). "Job Market Signaling". Quarterly Journal of Economics. 87 (3), s. 355–374. 
  • Stigler, George J. (1961). "The Economics of Information". Journal of Political Economy. 69 (3), s. 213–225. 

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]