Anton Dostler

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
Anton Dostler
Dostlertrial.jpg
Davasında bulunan tercümanı Albert O. Hirschman ile Dostler (sağda) (1 Aralık 1945, İtalya)
Doğum 10 Mayıs 1891(1891-05-10)
Münih, Bavyera
Ölüm 1 Aralık 1945 (54 yaşında)
Aversa, Caserta, İtalya
Bağlılığı
Hizmet yılları 1910-1945
Rütbesi General der Infanterie
Komuta ettiği 75. Kolordu
73. Kolordu
Savaşları/Çatışmaları I. Dünya Savaşı
II. Dünya Savaşı
Madalyaları Demir Haç (1. Sınıf) Demir Haç (2. Sınıf) Bavaria021.gif Sudetenland Medal Bar.PNG DEU Ostmedaille BAR.svg Anschluss Medal Bar.PNG
Dostler idamdan önce bir kazığa bağlanırken
Dostler'in vücudu idamdan hemen sonra.

Anton Dostler (10 Mayıs 1891, Münih, Bavyera - 1 Aralık 1945, Aversa, Caserta, İtalya), II. Dünya Savaşı sırasında Piyade Generali.

1910 yılında Alman Ordusu'na katıldı ve I. Dünya Savaşı sırasında bir subay olarak görev yaptı. 28 Ekim 1912'de teğmenliğe terfi etti. Ocak 1916'da üsteğmenliğe terfi etti.

Ekim 1924'de Berlin Savunma Bakanlığı'nda askeri istihbarat bölümünde bulundu. Aynı zamanda orada üniversitede okumaya başladı.

İkinci Dünya Savaşının başlangıcında, 1940 yılında 7. Ordu Kurmay Başkanı olarak görev yaptı. Akabinde 57. Piyade Tümeni (1941-1942), 163. Piyade Tümeni (1942) ve 42. Kolordu'ya (1943-1944) komuta etti. Ocak 1944'de 75. Kolordunun komutasına atandı. Eylül 1941'de Tümgeneralliğe terfi etti. Bunu 1 Ocak 1943'de Korgeneralliğe terfisi izledi. 5 Ocak 1944'de İtalya'daki LXXV. Kolordunun komutanı oldu.

ABD askerlerinin infazı[değiştir | kaynağı değiştir]

22 Mart 1944'de, ABD ordusunun 267. Özel Keşif Taburundan on beş asker (İki subay dahil), Alman hatlarının çok gerisinde, La Spezia ile Cenova arasındaki Framura'daki demiryolu tünelini havaya uçurmak için bir deniz motorundan İtalya kıyılarına çıkmışlardı. Hepsi de üniformalıydı.[1][2] İki gün sonra İtalyan faşist askerleri ve Alman Heer ordusunun mensupları tarafından yakalandılar. Tutuklanan ABD askerleri sorguya çekildi ve bir görevlerinin ne olduğunu açıkladılar. Daha sonra, bir komuta baskını olduğu bilgisi dahil olmak üzere, 75. Ordu Komutanlığı'ndan Dostler'e bilgi gönderildi. Ertesi gün (25 Mart) Dostler, üst düzey yetkilisi, İtalya'daki tüm Alman kuvvetlerinin komutanı olan Felmareşal Albert Kesselring'e Amerikalı askerler hakkında bilgi vererek ne yapmaları gerektiğini sordu. Dostler'in yardımcısının ifadesine göre, Kesselring idam kararı cevabını verdi. O günün ilerleyen saatlerinde Dostler, 135. Fortress Tugayı'na, yakalanan askerlerin idam edilmesini emreden bir telgraf gönderdi. Bu emir, Hitler'in 1942 tarihinde gizli Komando Düzeni'nin uygulanmasıydı ve sabotajcıların yargılanmadan derhal infaz ettirilmelerini gerektiriyordu.

135. Kale Tugayı'ndaki Alman subayları, infazlarının ertelenmesine yönelik bir girişimde bulunmak için Dostler ile temasa geçti. Dostler, Almers'i idam etmesini emreden başka bir telgraf gönderdi. Üniformalı mahkumların infaz edilmesinin 1929 Cenevre Savaşı Mahkemesi Sözleşmesinin doğrudan ihlal edildiğini bildikleri için, telefonla bazıları da içeren idamın durdurulması için 135. subaylar tarafından iki son girişim yapıldı. Bu çabalar başarısız oldu ve 15 Amerikalı 26 Mart 1944 günü, La Spezia'nın güneyinde, Punta Bianca'da, Ameglia belediyesinde kurşuna dizilerek idam edildiler. Cesetleri kamufle edilmiş bir toplu mezara gömüldü. Gizli Komando Düzeni'nden habersiz olan ve yürütme emrini imzalamayı reddeden Dostler'in üyelerinden Alexander zu Dohna-Schlobitten, itaatsizlik nedeniyle Wehrmacht'tan atıldı.[3]

Ölümü[değiştir | kaynağı değiştir]

Almanların 1945'te yenilgisinden sonra Dostler, 8 Mayıs 1945 tarihinde Amerikalıların esiri olmuş ve 8 Ekim 1945 tarihinde, Müttefik Yüksek Komutanlığı kendisini, Caserta Kraliyet Sarayı'nın koltuğunda bir askeri mahkemesine konulmuştur.[4] İlk Müttefik savaş suçları davasında, yasa dışı emri uygulamakla suçlandı. İlk Müttefik Savaş suçları davasında, yasadışı bir emir vermekle suçlandı. Savunmasında, emri kendisinin çıkarmadığını, ancak Albay Almers'e üstün komutanlık emri çıkardığını ve askerlerin infazının yasal bir misilleme olduğunu belirtti. Amerikan askeri mahkemesinde yargılanan General Dostler, yalnızca Adolf Hitler'in generallerine emrettiği, yakalanan Müttefik Komando askerlerinin infaz edilmesi emrini yerine getirdiğini söyleyerek bu hareketini haklı göstermeye çalıştı. Çünkü bu emre itaat etmeseydi Hitler'in kendisini kurşuna dizdireceğini söyledi. Askeri Komisyon, bu savunmasını reddetti. Çünkü ABD askerlerinin Dostler'in emriyle idam edilmesi, Savaş Esirlerinin 1929 Cenevre Sözleşmesi'nin 2. maddesinin ihlal ettiğini ve savaş esirlerine karşı misilleme eylemlerinin yasak olduğunu ilan etti.

1899 ve 1907 Lahey Sözleşmeleri uyarınca,[5] sivil kıyafetler veya düşman üniformalarıyla gizlenmiş casusları ve sabotajcıları idam etmek yasaldı ancak uygun üniforma içinde yakalananlar bundan hariç tutuldular.[6][7][8] 15 ABD askeri, düşman çizgilerinin arkasında, Amerikan üniformalarını düzgün bir şekilde giyinmişti ve sivil kıyafetl veya düşman üniformaları içinde değil, casusluk olarak değil, Dostler'in ihlal ettiği savaş esirleri olarak görülmüşlerdi.

Dostler mahkeme tarafından yasa dışı bir emri uygulamaktan dolayı 5 gün süren bir mahkemeden sonra suçlu bulunarak ölüme mahkûm edildi ve 1 Aralık 1945'te Aversa'da, sabah saat 08.00'de, 12 kişilik bir İdam mangası tarafından kurşuna dizilerek idam edildi. İnfazının fotoğrafları ve görüntüleri film kameraları tarafından çekilip kaydedildi.[9] İdamından hemen sonra Dostler'in cesedi beyaz pamuklu döşek örtüsü içinde kefenle bir sedye üzerine kaldırılarak bir ordu kamyonuyla götürüldükten sonra Pomezia'daki Alman Savaş Mezarlığı'nda Bölüm H Mezar 93/95'e gömüldü. Böylelikle Anton Dostler mahkemede yargılanıp savaştan sonra idam edilen ilk General olmuştur.

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ http://www.loc.gov/rr/frd/Military_Law/pdf/Law-Reports_Vol-1.pdf
  2. ^ International Military Tribunal (1946). The trial of German major war criminals: proceedings of the International military tribunal sitting at Nuremberg, Germany, Volume 4. H.M. Stationery. s. 8. 
  3. ^ Alexander Fürst Dohna-Schlobitten (2006) (German). Erinnerungen eines alten Ostpreußen. ISBN 3-8003-3115-2. 
  4. ^ Anthony Cave Brown (1984). The last hero: Wild Bill Donovan. Vintage Books. 
  5. ^ "Convention (IV) respecting the Laws and Customs of War on Land and its annex: Regulations concerning the Laws and Customs of War on Land. The Hague, 18 October 1907.". International Committee of the Red Cross. 8 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20160308031143/https://www.icrc.org/ihl/385ec082b509e76c41256739003e636d/1d1726425f6955aec125641e0038bfd6?OpenDocument. Erişim tarihi: July 15, 2013. 
  6. ^ Wilbur Redington Miller (June 29, 2012). The Social History of Crime and Punishment in America: An Encyclopedia. SAGE Publications. s. 186. ISBN 0-7618-6137-8. 
  7. ^ David Churchman (May 9, 2013). Why We Fight: The Origins, Nature, and Management of Human Conflict. University Press of America. s. 186. ISBN 0-7618-6137-8. 
  8. ^ "Rule 107. Spies". International Review of the Red Cross. 8 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20160308041146/https://www.icrc.org/customary-ihl/eng/docs/v1_rul_rule107. Erişim tarihi: July 15, 2013. 
  9. ^ YouTube'da Film of execution from three camera angles
Askerî görevi
Önce gelen:
General der Infanterie Franz Mattenklott
XXXXII. Armeekorps Komutanı
22 Haziran 1943 – Temmuz 1943
Sonra gelen:
General der Infanterie Franz Mattenklott