Akarçay Nehri

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Akarçay Nehri
Kaynak Araplı deresi, Seyitler Çayı, en son Kali Çayı
Ağız Eber Gölü
Havza ülkeleri Akarçay Havzası, Türkiye
Uzunluk 424,8 km
Kaynak rakımı ~ 900 metre
Ağız rakımı 967 metre
Havza alanı 7.605 km²

Akarçay Nehri, İç Anadolu Bölgesinde, Akarçay Havzası'na ismini veren ve Eber Gölüne dökülen bir nehirdir.

Ana kaynağı Aksu Deresi (Araplı deresi)'dir, sonra kuzeyden gelen Seyitler Çayı (Kuruçay) suları, daha sonra kuzeyden gelen Çayözü Deresi suları, ve en son güneyden gelen Kali Çayı suları Akarçay Nehrine katılır ve Eber Gölüne dökülür.

İç Anadolu Bölgesi, çevresi yüksek dağlarla çevrili olduğundan, denizlerin nemli ılıman havası bölgeye ulaşamaz, bu nedenden Akarçay nehri'nin su miktarı ilkbahar, yaz, sonbahar ve kış mevsimlerinde çok farklıdır.

Küresel ısınma ve bilinçsiz tarımsal sulamanın etkisiyle yurt genelindeki birçok su kaynağının kuruduğu, ülkede yer alan göller ve barajlarla göletlerin doluluk oranları her yıl daha çok azaldığı herkes tarafından bilinmelidir.

Nâzım Hikmet Kuvay-i Milliye Destanında Akarçay'dan şöyle bahseder;

".... Akarçay belki bir akar su, belki bir ırmak, belki küçücük bir nehirdir. Akarçay Dereboğazı’nda değirmenleri çevirip ve kılçıksız yılan balıklarıyla Yedişehitler kayasının gölgesine girip çıkar. ve kocaman çiçekleri eflâtun kırmızı beyaz ve sapları bir, bir buçuk adam boyundaki haşhaşların arasından akar. ve afyon önünde altıgözler köprüsü'nün altından gündoğuya dönerek ve konya tren hattına rastlayıp yolda büyükçobanlar köyü'nü solda ve kızılkilise'yi sağda bırakıp gider....."[1][2]

Notlar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ kuvay-ı milliye (ulusal güçler) destanı
  2. ^ Nazım Hikmet, (1968), Kuvâyi Milliye, Ocak 2002 İstanbul, Yapı Kredi Yayınları, sekizinci bap.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Akarçay Havzası Hidrolojik Modeli
  • Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, XVIII. Bölge Müdürlüğü, Eber-Akşehir Projesi Hidroloji Revize Raporu, Enerji ve Tabii Kaynaklar bakanlığı, Isparta, 1998