İddet müddeti

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

İddet müddeti, ya da bekleme süresi, Türk Medeni Kanunu'na göre boşanan kadının tekrar evlenmesi için beklemesi gereken üç yüz günlük süre.

Kanun koyucunun boşanmanın kesinleşmesinden önce tarafların cinsel ilişkiye girmiş olmaları ihtimalini göz önünde bulundurarak doğacak çocuğun babasının belirlenmesinde ortaya çıkacak karışıklıkları engelleme amacıyla koyduğu bir şarttır. Azamî gebelik süresi olarak belirlenen üç yüz günlük süre içerisinde doğacak olan çocuğun babasının boşanan koca olacağına dayanan babalık karinesinden[1] doğan bu süre, kesin olmayan evlenme engeli hükmünde olup bir kadının bu süre içinde evlenmesi halinde evliliğin iptaline sebep olmamaktadır. Kadının hamile olmadığının ispatı ya da boşandığı eşiyle tekrar evlenmesi halinde bu süre şartı aranmaz[1]. Erkekler için ise boşandıktan sonra tekrar evlenebilmek için böyle bir kısıtlama bulunmamaktadır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu, 132. maddesinde boşanma sonrası bekleme süresi ile ilgili hükmü içermektedir. Söz konusu maddeye göre boşanma gerçekleştirildikten sonra kadının yeniden evlenebilmesi için üç yüz gün beklemesi gerekir[2]. Kadının beklemesi gereken süre kanunda bekleme süresi olarak adlandırılmaktadır. Boşanma sonrası yeni evlilik için bekleme süresi olarak da bilinmektedir.

Bu süre beklenmeden evlilik yapmak isteniyorsa, kadının aile mahkemesinde iddet müddetinin kaldırılması için dava açması gerekmektedir. Bu dava ile mahkeme kadını hastaneye sevk ederek hamile olup olmadığını belgeler bir rapor ister. Eğer hamilelik yok ise mahkeme yeni bir evlilik için bu süreyi kaldırabilir.[3]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ a b AKINTÜRK, Turgut; ATEŞ KARAMAN, Derya (2014). Aile Hukuku. İkinci Cilt. İstanbul: Beta Yayınları. ISBN 978-605-333-060-8. 
  2. ^ Türk Medenî Kanunu - Mevzuat.gov.tr Erişim tarihi: 7 Şubat 2020
  3. ^ YILDIZ ÇOLAK, Kübra. "İddet Süresinin Kaldırılması". 24 Eylül 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Eylül 2016.