Öz Şiirciler

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara

Öz (saf) şiir, Cumhuriyet dönemi Türk şiirinde özellikle 1930'lardan sonra şiirde ses güzelliğine önem veren, anlamı ve anlatmayı arka plana atmayı tercih eden şairleri anlatmak için kullanılır, retorik önemsenmez. Sembolizmin ciddi etkileri görülür. Öncüleri Ahmet Haşim ve Yahya Kemal Beyatlı olmuştur.

Millî edebiyat dönemi sanatçılarının milli duygularla oluşturduğu şiirlerin kişide bir heyecan yarattığı kesindir fakat bu heyecan geçtiğinde ortada şiir değil, manzume olduğu görülmüştür. Saf şiiri savunan şairler Milli edebiyat şairlerinin sığ, gerçeklikten uzak memleketçiliklerine karşı çıkmışlardır. Şiiri doyumsuz bir soylu sanat olarak görüp şiirsel söylemin doruğuna çıkmayı hedeflemişlerdir.