Tanrı adları

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Athanasius Kircher'in Oedipus Aegyptiacus (1652–54) isimli eserinde '"Tanrı adları" ile alâkalı olarak çizdiği bir diagram. Sitil ve şekil olarak tipik bir mistik geleneği yansıtan bu şema, erken teoloji döneminin Erken Aydınlanma Çağı'nın Kategori ve teşkilat kavramlarıyla din ile simyanın birleşerek ortaya çıkardığı biçimi belki de daha çok Tanrı'nın bir fikri görüntüsünü yansıtmaktadır.

Tanrı adları, ya da Mukaddes isimler, monoteist anlamdaki tekil bir tanrı inancında, Tanrıya karşı litürji veya dua aracılığıyla hitâb şeklini tasvir ederler.[1]

İslâm dininde[değiştir | kaynağı değiştir]

Ana maddeler: İslâm ve Allah'ın 99 ismi

İslâm'da Tanrı'ın tasvir edilmesi Allah'ın 99 ismi ile gerçekleşir. İslâm i'tikadı

Allâh’û-Celle-Celâle’hû'dan gâyrı ilâh mevcût değildir

ifadesi ile beyân olunur. İslâmiyet'in kabul ve tasdik edildiği anlamına gelen bu ifade:

Âlemlerde hiç bir Tanrı yoktur, ama sadece Allâh’ûr-Râhman’ûr-Râhîym

anlamına gelir ki, O'ndan başka tüm olası ilâhların mevcûd olabileceği ihtimâlini de dışlamış olmaktadır.

Mecûsî dinlerde[değiştir | kaynağı değiştir]

İslâmiyet'te Allâh’ûr-Râhman’ûr-Râhîym olarak adlandırılan Tanrı, Mecûsîler'e göre ise "Yezdân" (Tüm hayırların Yaradanı olan "Hayır Tanrısı") olarak bilinmekteydi.[2] Zerdüştçülük'te de İslâmiyet'e benzer bir şekilde Tanrı 101 isimle tasvir edilir.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Baesler, E.J. "Spiritual Leadership in the Entrepreneurial Business: A Multifaith Study." Journal of Ecumenical Studies. 2001. pp.196–217
  2. ^ Elmalılı Muhammed Hamdi Yazır, Hak Dini Kur'an Dili, Cilt 10, Sahife 491, Feza Gazetecilik, Yenibosna, İstanbul.